حدیث دربارهپند گوىِ پندناپذير

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۳۱۳، ح ۶۶۱۱

امام علی علیه‌السلام

پند گوىِ پندناپذير

عنه عليه السلام:أيُّها النّاسُ، اِستَصبِحوا مِن شُعلَهِ مِصباحِ واعِظٍ مُتَّعِظٍ، وامتاحُوا مِن صَفوِ عَينٍ قَد رُوِّقَت مِن الكَدَرِ. ۱

امام على عليه السلام:اى مردم! از شعله چراغ پندگوىِ پندنيوش روشنى برگيريد، و از زلال چشمه اى آب برداريد كه آبش از گل و لاى صاف است.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 105.

کلیدواژه‌ها اندرز پند گوی پندناپذیر

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند به عيسى بن مريم چنين وحى فرمود: با حكمت من خودت را اندرز ده، اگر از آن سود بردى آنگاه مردم را نيز اندرز ده وگرنه ازمن شرم كن.

امام على عليه السلام:از آن دسته مباش كه. در پنددادن مى كوشند و خود پند نمى پذيرند، پُر مى گويند و كم عمل مى كنند، براى آنچه فانى مى شود سخت مى كوشند و در آنچه ماندگار است، سهل انگارند، سود را زيان مى بينند و زيان را سود مى شمارند.

امام على عليه السلام:بسا بازدارنده اى كه خود باز نمى ايستد و بسا پندگويى كه خود پند نمى پذيرد.

امام صادق عليه السلام:عالم هرگاه به علم خود عمل نكند، پند او از دل ها فرو غلتَد، آن گونه كه باران از روى تخته سنگ فرو مى غلتد.