حدیث دربارهنهى از تعرّب بعد از هجرت

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۲۶۵، ح ۶۳۴۱

امام علی علیه‌السلام

نهى از تعرّب بعد از هجرت

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مِنَ الكَبائِرِ قَتلُ المُؤمِنِ عَمداً. وَالتَّعرُّبُ بَعدَ الهِجرَةِ. ۱

امام على عليه السلام:از جمله گناهان بزرگ، كشتن عمدى مؤمن و. و بازگشت به جاهليت پس از هجرت است.

۱.مستدرك الوسائل: 11 / 90 / 1249.

کلیدواژه‌ها هجرت نهی از تعرب بعد از هجرت

احادیث دیگر این موضوع

۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـفرمود: بعد از هجرت، تعرّب [جايز]نيست.

امام صادق عليه السلام:متعرِّب بعد از هجرت، كسى است كه بعد از شناختن اين امر (ولايت اهل بيت) آن را رها كند.

امام رضا عليه السلام:خداوند تعرّب بعد از هجرت را حرام فرمود؛ چون باعث برگشتن از دين و دست شستن از يارى پيامبران و حجّتها [ى خدا] عليهم السلام و نيز تباهى و از بين بردن حقّ هر صاحب حقّى مى شود، چون با باديه نشينان همنشين مى شود و همچنين اگر كسى دين را كاملاً شناخت، براى او جايز نيست در ميان مردمان نادان و بى خبر [از دين و معارف آن]سكونت كند؛ چون بيم آن مى رود كه دست از علم بردارد و با نادانان در آيد و در جهل غوطه ور شود.