حدیث دربارهتداوم هجرت
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الهِجرَةُ قائمَةٌ على حَدِّهاالأوَّلِ، ماكانَ للّهِ في أهلِ الأرضِ حاجَةٌ مِن مُستَسَرِّ الاُمَّةِ ومُعلَنِها، لا يَقَعُ اسمُ الهِجرَةِ على أحَدٍ (إلّا) بمَعرِفَةِ الحُجَّةِ في الأرضِ، فمَن عَرَفَها وأقَرَّ بها فهُو مُهاجِرٌ، ولا يَقَعُ اسمُ الاستِضعافِ على مَن بَلَغَتهُ الحُجَّةُ فسَمِعَتها اُذُنُهُ ووَعاها قَلبُهُ. ۱
امام على عليه السلام:هجرت همچنان به قوّت اوّليه خودباقى است. خداوند را نيازى به مردم روى زمين نيست، چه به آنان كه ايمان خويش را پنهان دارند و چه به آنان كه آشكارش سازند. نام هجرت بر كسى نهاده نمى شود، مگر به شناخت حجّت خدا در زمين. پس كسى كه آن حجّت را بشناسد و بدان اقرار كند، مهاجر است و كسى كه حجّت به او برسد و گوشش آن را بشنود و دلش پذيرايش گردد، مستضعف خوانده نمى شود.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 189.