حدیث دربارهكراهت واجب كردن چيزى بر خود

وسائل الشيعة عن إسحاق بنِ عمّار:قلتُ لأبي عبد اللّهِ عليه السلام: إنّي جَعَلتُ على نفسي شُكرا للّه رَكعتين اُصَلّيهما في السَّفَرِ والحَضَرِ، أفَاُصَلّيهِما في السَّفَرِ بالنَّهارِ؟ فقالَ: نَعَم. ـ ثُمَّ قالَ: إنّي لَأكرَهُ الإيجابَ؛ أن يُوجِبَ الرّجُلُ على نَفسِهِ. قُلتُ: إنّي لَم أجعَلْهُما للّهِ علَيَّ، إنّما جَعَلتُ ذلكَ على نَفسي اُصَلِّيهما شُكرا للّهِ ولَم اُوجِبْهُما على نَفسي، أفأدَعُهُما إذا شِئتُ؟ قالَ: نَعَم. ۱
وسائل الشيعهـ به نقل از اسحاق بن عمّار ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: ـ براى سپاسگزارى از خداوند، خود را متعهد كردم كه در سفر و حضر دو ركعت نماز بخوانم، آيا مى توانم آن دو ركعت را در سفر به هنگام روز بخوانم؟ حضرت فرمود: آرى. سپس فرمود: من خوش ندارم كه كسى چيزى را بر خود واجب گرداند. عرض كردم: من آن دو ركعت را براى خدا به گردن خود قرار نداده ام، بلكه خودم، خود را متعهد كردم كه براى سپاسگزارى از خدا دو ركعت نماز بخوانم و آن را بر خويش واجب نگردانيده ام. در اين صورت اگر بخواهم، مى توانم نخوانم؟ فرمود: آرى.
۱.وسائل الشيعة: 16 / 189 / 1.