حدیث دربارهقرآن

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۰۰۵، ح ۵۱۶۱

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:إنّ فيهِ شِفاءً مِن أكبَرِ الداءِ، وهُوالكُفرُ والنِّفاقُ، والغَيُّ والضَّلالُ. ۱

امام على عليه السلام:در قرآن، درمان بزرگترين دردهاست: درد كفر و نفاق و تباهى و گمراهى.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 176.

کلیدواژه‌ها قرآن

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سركش ترين مردم كسى است كه بى گناهى را كه قصد كشتن او را نداشته است، بكشد يا غيرزننده خود را بزند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت نخستين چيزى كه درباره آن ميان مردم داورى مى شود، خون است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيگمان اگر همه دنيا نابود شود، نزد خدا اهميتش كمتر از خونى است كه به ناحق ريخته شود.

امام رضا عليه السلام:خداوند قتل نفس را حرام فرمود؛ چون اگر اين كار را روا مى شمرد، موجب نابودى مردم و هرج و مرج در جامعه مى شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! من در ميان شما باشم و جنازه مقتولى پيدا شود و قاتلش معلوم نباشد؟! اگر اهل آسمانها و زمين در كشتن مرد مسلمانى همداستان شوند، هر آينه خداوند همه آنان را، بى شمار و بى حساب، عذاب دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس [حتى] با نيم كلمه حرف در كشتن مؤمنى كمك كند، روز قيامت خدا را در حالى ديدار كند كه بر پيشانيش نوشته شده است: نوميد (محروم) از رحمت خدا.

امام باقر عليه السلام:هر كس عمداً مؤمنى را بكشد، خداوند متعال همه گناهان را براى او ثبت كند و مقتول از گناهان پاك شود و اين سخن خداوند متعال است [، آن جا كه به نقل از يكى از فرزندان آدم به برادرش مى فرمايد]: «مى خواهم گناه من و گناه خودت را به دوش كشى و از دوزخيان باشى».

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه: اگر مؤمن عمداً مؤمنى را بكشد آيا توبه دارد؟ ـفرمود: اگر به خاطر ايمانش او را كشته باشد، توبه ندارد. ولى اگر از روى خشم يا به انگيزه امرى از امور دنيا بكشد، توبه اش اين است كه قصاص شود.