حدیث دربارهفراغت

منتخب میزان الحکمه، ص ۹۷۵، ح ۵۰۰۳

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

عنه صلى الله عليه و آله:خَلَّتانِ كثيرٌ مِن الناسِ فيهِما مَفتونٌ: الصِّحَّةُ والفَراغُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو چيز است كه مايه فتنه (آزمايش يا فساد) بسيارى از مردم است: تندرستى و فراغت (بيكارى).

۱.الكافي: 8/152/136.

کلیدواژه‌ها فراغت

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت سخت ترين حسابرسى را كسى دارد كه كارهايش را ديگران [از پيشكار و نوكر و خدمتكار]انجام دهند و خودش بيكار بگردد. گو اين كه كار كردن مايه رنج و زحمت است اما بيكارى موجب فساد و تباهى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند از شخص تندرست بيكاره كه نه در كار دنياست و نه سرگرم كار آخرت، نفرت دارد.

امام على عليه السلام:هوا و هوس برخاسته از فراغت است.

امام على عليه السلام:بدان كه دنيا سراى آزمايش و گرفتارى است، كه آدمى هرگز در آن ساعتى آسوده و بيكار نشود، مگر اين كه آن بيكارى در روز قيامت مايه افسوس او گردد.

امام على عليه السلام:چه سزاوار است كه انسان لحظاتى براى خود داشته باشد كه هيچ بازدارنده اى، او را از آن لحظه ها باز ندارد!

امام على عليه السلام:اگر كار كردن مايه زحمت است، پيوسته بيكار بودن نيز موجب فساد است.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: دلهاى ما را با ياد خود از هر يادى و زبانهايمان را با سپاس خود از هر سپاسى و اندامهايمان را با طاعت خود از هر طاعت ديگر باز دار و اگر فراغت از كارى براى ما مقدّر فرموده اى آن را فراغتى سالم قرار ده كه در آن گناهى ما را نرسد و دلزدگى به ما روى نياورد، تا فرشتگان نويسنده بديها با نامه اى خالى از گناهانِ ما برگردند و نويسندگان نيكيها، شادمان از حسناتى كه براى ما نگاشته اند مراجعت كنند.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى مكارم الاخلاق ـگفت: بار خدايا! بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از كارى كه اهتمام بدان [از عبادت و بندگيت]بازم مى دارد، بى نياز گردان و مرا به كارى وا دار كه فردا [ى قيامت]درباره آن از من بازخواست مى كنى و روزهاى مرا در راه آنچه براى آن آفريده شده ام، صرف نما.