حدیث دربارهبزرگداشت فرمانروايان

نهجُ البلاغة:قالَ [أميرُ المُؤمنينَ] عليه السلام وقَد لَقِيَهُ عندَ مَسيرِهِ إلَى الشّامِ دَهاقينُ الأنبارِ فَتَرَجَّلوا لَهُ وَاشتَدُّوا بَينَ يَدَيهِ، فقالَ: ما هذا الّذي صَنَعتُموهُ؟ فَقالوا: خُلقٌ مِنّا نُعَظِّمُ بِهِ اُمَراءَنا، فقالَ: وَاللّهِ ما يَنتَفِعُ بِهذا اُمَراؤكُم! وإنَّكُم لَتَشُقُّونَ عَلى أنفُسِكُم في دُنياكُم، وتَشقَونَ بِهِ في آخِرَتِكُم، وما أخسَرَالمَشَقَّةَ وَراءَها العِقابُ، وأربَحَ الدَّعَةَ مَعَها الأمانُ مِنَ النّارِ! ۱
نهج البلاغه:ـ در مسير سفر شام به زمين داران انبار كه از مركب هايشان پياده شدند و در برابر ايشان دويدند ـامام على عليه السلام فرمود: اين چه كارى است كه مى كنيد؟ عرض كردند: رسمى است كه با آن زمامداران خود را احترام مى نهيم. حضرت فرمود: سوگند به خدا كه زمامداران شما از اين كار سودى نمى برند و شما نيز در دنيا خود را به رنج مى افكنيد و در آخرت به سبب اين رفتار شوربخت مى شويد و چه زيانبار است رنج و مشقّتى كه در پى آن كيفر باشد و چه سودمند است آسودگيى كه ايمنى از آتش آورد!
۱.نهج البلاغة: الحكمة 37.

احادیث دیگر این موضوع

۳