حدیث دربارهموجبات عزّت

منتخب میزان الحکمه، ص ۸۳۵، ح ۴۲۳۰

امام صادق علیه‌السلام

موجبات عزّت

عنه عليه السلام:ما مِن عَبدٍ كَظَمَ غَيظا إلّا زادَهُ اللّهُعَزَّوجلَّ عِزّا في الدّنيا والآخِرَةِ. ۱

امام صادق عليه السلام:هيچ بنده اى خشم خود را فرو نخورد، مگر اين كه خداوند عز و جل بر عزّت او در دنيا و آخرت افزود.

۱.الكافي: 2/110/5.

کلیدواژه‌ها عزت موجبات عزت

احادیث دیگر این موضوع

۸

بحارالأنوار:خداوند متعال به داود عليه السلام وحى فرمود: اى داود! من. عزّت را در طاعت از خود قرار دادم، ولى مردم آن را در خدمت به سلطان جستجو مى كنند و از اين رو نمى يابندش.

لقمان عليه السلامـ در اندرز به فرزندش ـفرمود: اگر مى خواهى عزّت دنيا را به دست آورى، طمع خويش را از آنچه مردم دارند، ببُر؛ زيرا پيامبران و صدّيقان، به سبب بركندن طمع خود، به آن مقامات رسيدند.

امام على عليه السلام:هيچ عزّتى بالاتر از تقوا نيست.

امام على عليه السلامـ در مناجات ـگفت: الهى! همين عزّت مرا بس كه بنده تو هستم و همين افتخار مرا بس كه تو خداوندگار من هستى.

امام على عليه السلام:بدانيد كه هركس با مردم به انصاف رفتار كند، خداوند جز بر عزّت او نيفزايد.

امام على عليه السلام:قانع باش تا عزيز گردى.

امام باقر عليه السلام:چشم نداشتن به دست مردم موجب عزّت دينى مؤمن است.

امام باقر عليه السلام:سه چيز است كه خداوند به واسطه آنها جز بر عزّت انسان مسلمان نمى افزايد: گذشت كردن از كسى كه به او ستم كرده است، بخشيدن به كسى كه از [دادن چيزى به] او دريغ كرده است و پيوستن به كسى كه از او بريده است.