حدیث دربارهآداب مصيبت ديده

منتخب میزان الحکمه، ص ۷۴۳، ح ۳۶۹۹

امام علی علیه‌السلام

آداب مصيبت ديده

الإمامُ عليٌّ عليه السلام عن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله:صَوتانِ مَلعونانِ يُبغِضُهُما اللّهُ: إعوالٌ عندَ مُصيبَةٍ، وصَوتٌ عندَ نِعمَةٍ؛ يَعنِي النَّوحَ والغِناءَ. ۱

امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «دو صدايندكه نفرين شده اند و خداوند از آنها نفرت دارد: فغان كردن به هنگام مصيبت و صداهاى هنگام خوشى و شادى»؛ يعنى نوحه گرى و آوازه خوانى.

۱.دعائم الإسلام: 1/ 227.

کلیدواژه‌ها مصیبت آداب مصیبت دیده

احادیث دیگر این موضوع

۴

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شيون كردن، كار جاهليت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پوشيده داشتن مصيبتها و بيماريها و صدقه، از گنجهاى نيكى است.

الأمالى للطوسىـ به نقل از عائشة ـ: هنگامى كه ابراهيم درگذشت پيامبر صلى الله عليه و آله چندان گريست كه اشكهايش بر محاسنش جارى گشت. عرض شد: اى رسول خدا! شما از گريستن نهى مى كنيد و خود مى گرييد؟! فرمود: اين گريه نيست، بلكه رحم است، و هركه رحم نكند به او رحم نمى شود.

سنن النسائيـ به نقل از أبو هريرة ـ: يكى از افراد خاندان رسول خدا صلى الله عليه و آله در گذشت. زن ها جمع شده و بر او مى گريستند؛ كه عمر برخاست و آنان را از گريستن نهى كرد و شروع به متفرّق كردن آنها نمود. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اى عمر! رهايشان كن؛ كه چشم، اشكبار است و دل، مصيبت ديده و داغشان، تازه مى باشد.