حدیث دربارهفضيلت نماز شب

منتخب میزان الحکمه، ص ۷۳۵، ح ۳۶۶۰

امام صادق علیه‌السلام

فضيلت نماز شب

عنه عليه السلام:لا تَدَعْ قِيامَ اللَّيلِ، فإنَّ المَغبونَ مَن غُبِنَ قِيامَ اللَّيلِ. ۱

امام صادق عليه السلام:شب زنده دارى را فرو مگذار؛ زيرا مغبون [واقعى] كسى است كه شب زنده دارى را از دست بدهد.

۱.معاني الأخبار: 342/1.

کلیدواژه‌ها نماز 2 نماز شب فضیلت نماز شب

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جبرئيل پيوسته مرا به شب زنده دارى سفارش مى كرد، چندان كه گمان كردم نيكان امّت من جز اندكى از شب را هرگز نخواهند خفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رحمت خدا بر آن مردى باد كه نيمه هاى شب برخيزد و نماز بخواند و همسرش را براى نماز خواندن بيدار كند و اگر بيدار نشد آب به صورتش بپاشد. رحمت خدا بر آن زنى باد كه نيمه هاى شب از خواب برخيزد و نماز بخواند و شوهرش را براى نماز بيدار كند و اگر امتناع كرد به صورتش آب پاشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه بنده در دل شب تار با سروَر خود خلوت كند و با او به راز و نياز پردازد، خداوند دلش را نورانى گرداند. سپس به فرشتگانش گويد: «اى فرشتگان من! به بنده ام بنگريد كه در دل شب تار كه هرزه درايان به لهو سرگرمند و غافلان خفته اند، با من خلوت كرده است. گواه باشيد كه من او را آمرزيدم» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بر شما باد شب زنده دارى كه آن شيوه صالحانِ پيش از شماست. شب زنده دارى مايه تقرّب به خدا و باز داشتن از گناه است.

امام على عليه السلام:شب زنده دارى مايه تندرستى است، و خشنودى پروردگار عز و جل، و قرار گرفتن در معرض رحمت خدا، و چنگ آويختن به اخلاق پيامبران.

بحار الأنوار:امام على عليه السلام فرمود: از وقتى اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را كه: «نماز شب نور است»، شنيدم نماز شب را ترك نكردم. ابن كوّاء پرسيد: حتى در ليلة الهَرير؟ يكى از سخت ترين شب هاى جنگ صفّين كه حضرت على عليه السلام و يارانش، تا صبح به نبرد مشغول بودند. (م) فرمود: حتى در ليلة الهرير.

امام صادق عليه السلام:شرافت مؤمن در نماز شب اوست، و عزّت مؤمن در خوددارى او از لطمه زدن به آبروى مردم.

امام صادق عليه السلام:هر كار نيكى كه بنده مى كند، در قرآن برايش ثوابى ذكر شده مگر نماز شب كه از بس نزد خدا پر اهميت است ثواب آن را معلوم نكرده و فرموده است: «پهلوهايشان را از بسترها دور مى كنند [و]پروردگارشان را از روى بيم و طمع مى خوانند و از آنچه روزيشان داده ايم انفاق مى كنند و هيچ كس نمى داند به پاداش آنچه مى كرده اند چه مسرت هايى برايشان نهفته شده است» .