حدیث دربارهنهى از عيبجويى مردم

منتخب میزان الحکمه، ص ۲۴۱، ح ۱۰۶۷

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

نهى از عيبجويى مردم

عنه صلى الله عليه و آله:إنّي لَم اُؤمَرْ أنْ اُنقِّبَ عن قُلوبِ النّاسِ ولا أشُقَّ بطُونَهُم. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من مأمور نيستم كه دلهاى مردم را بكاوم و درونشان را بشكافم.

۱.كنز العمّال: 31597، 15035.

کلیدواژه‌ها تجسس نهی از عیبجویی مردم

احادیث دیگر این موضوع

۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گمان دورى كنيد؛ زيرا گمان دروغترين سخن است. در پى شنيدن سخنان مردم و كشف عيب آنان نباشيد.

كنز العمّال:عمر بن خطّاب در مدينه شبگردى مى كرد. صداى آواز خواندن مردى را از خانه اى شنيد. از ديوار خانه بالا رفت و گفت: اى دشمن خدا! خيال كرده اى كه خداوند براى تو گنهكار پرده پوشى مى كند؟! آن مرد گفت: اى امير مؤمنان! تو هم درباره من تند نرو. اگر من يك گناه كردم تو سه گناه مرتكب شدى: خداوند فرموده است: «تجسّس نكنيد» و تو تجسّس كردى. فرموده است: «از درها وارد خانه ها شويد» و تو از ديوار بالا آمدى. بدون اجازه بر من وارد شدى، درحالى كه خداوند متعال فرموده است: «وارد خانه هاى جز خود نشويد مگر آن كه اجازه بگيريد و بر اهل آنها سلام كنيد» . عمر گفت: اگر تو را ببخشم دست از اين كارها بر مى دارى؟ گفت: آرى. عمر او را بخشيد و از منزلش بيرون رفت.