پاسخِ بس بى شرمانه معاويه

شرح نهج البلاغةـ به نقل از ابو الحسن على بن محمّد مدائنى ـ: آن گاه، معاويه به وى (على عليه السلام) نوشت: از معاوية بن ابى سفيان به على بن ابى طالب. امّا بعد؛ نامه ات را دريافتم. همانا فتنه ها را به درازا كشانده اى. و من مى دانم آنچه تو را به اين كار وامى دارد، مرگ توست كه تو را از آن چاره اى نيست؛ هر چند از آن گريز جويى. پس بر گم گشتگى خويش بيفزاى! ديرگاهى است كه انديشه ات سَبُك گشته و خود را در آرزوى چيزى افكندى كه از آنِ تو نيست و با آن كس كه از تو بهتر است، در مى پيچى؛ ليكن فرجام [نيك] از آنِ كسى جز توست. و بار گناه [ديگران]را با خطاهايى كه تو را فرا گرفته، بر دوش خواهى داشت. والسّلام!