حدیث دربارهگفتگوهايى ميان عمّار و عايشه

الأمالي للطوسي عن موسى بن عبد اللّه الأسدي:لَمَّا انهَزَمَ أهلُ البَصرَةِ أمَرَ عَلِيُّ بنُ أبي طاِلبٍ عليه السلام أن تُنزَلَ عائِشَةُ قَصرَ أبي خَلَفٍ، فَلَمّا نَزَلَت جاءَها عَمّارُ بنُ ياسِرٍ فَقالَ لَها: يا اُمَّتِ! كَيفَ رَأَيتِ ضَربَ بَنيكِ دونَ دينِهِم بِالسَّيفِ؟ فَقالَت: اِستَبصَرتَ يا عَمّارُ مِن أجلِ أنَّكَ غَلَبتَ؟ قالَ: أنَا أشَدُّ استِبصارا مِن ذلِكَ، أمَا وَاللّهِ، لَو ضَرَبتُمونا حَتّى تُبلِغونا سَعَفاتِ هَجَرٍ لَعَلِمنا أنّا عَلَى الحَقِّ، وأنَّكُم عَلَى الباطِلِ. فَقالَت لَهُ عائِشَةُ: هكَذا يُخَيَّلُ إلَيكَ، اِتَّقِ اللّهَ يا عَمّارُ! فَإِنَّ سِنَّكَ قَد كَبِرَ، ودَقَّ عَظمُكَ، وفَنِيَ أجَلُكَ، وأذهَبتَ دينَكَ لِابنِ أبي طالِبٍ. فَقالَ عَمّارٌ: إنّي وَاللّهِ، اختَرتُ لِنَفسي في أصحابِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَرَأَيتُ عَلِيّا أقرَأَهُم لِكِتابِ اللّهِ عَزَّ وجَلَّ، وأعلَمَهُم بِتَأويلِهِ، وأشَدَّهُم تَعظيما لِحُرمَتِهِ، وأعرَفَهُم بِالسُّنَّةِ، مَعَ قَرابَتِهِ مِن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله وعِظَمِ عَنائِهِ وبَلائِهِ فِي الإِسلامِ. فَسَكَتَت. ۱
الأمالى، طوسىـ به نقل از موسى بن عبد اللّه اسدى ـ: چون بصريانْ شكست خوردند، على بن ابى طالب عليه السلام دستور داد عايشه در منزلگاه ابو خَلَف نگهدارى شود. وقتى در آن جا منزل كرد، عمّار بن ياسر نزد او آمد و به وى گفت: اى مادر! شمشير زدن فرزندانت را در حمايت از دينشان چگونه ديدى؟! عايشه گفت: اى عمّار! تو چون پيروز شده اى، بينش يافته اى؟! عمّار گفت: بينش من از اين [كه با پيروزى حاصل آيد]قوى تر است. بدان، به خدا سوگند، اگر آن قدر ما را با شمشير مى زديد كه به نخلستان هاى منطقه هَجَر ۲ رانده مى شديم، باز هم مى دانستيم كه ما بر حقّيم و شما بر باطل. عايشه به وى گفت: چنين توهّم كرده اى اى عمّار! از خدا بترس؛ چرا كه سنّ تو ديگر بالا رفته و استخوانت لاغر شده و عمرت به سر آمده است. تو دينت را به خاطر فرزند ابو طالب بر باد دادى! عمّار گفت: به خدا سوگند، من در ميان ياران پيامبر خدا دست به انتخاب زدم و ديدم كه على عليه السلام از همه به كتاب خدا آگاه تر و بر تأويل آن، داناتر است و حُرمت آن را نگه دارنده تر و به سنّت، آشناتر است. علاوه بر اين كه او خويشاوند پيامبر خداست و سختى ها و مشقّت هاى بسيارى در راه اسلام ديده است. عايشه سكوت كرد.
۱.الأمالي للطوسي: ص 143 ح 233، بشارة المصطفى: ص 281 وفيه «ابن أبي خلف» بدل «أبي خلف».
۲.شهرى در يمن كه خرما را بدان منسوب كنند (لغت نامه دهخدا: ج 14 ص 20702).

احادیث دیگر این موضوع

۱