حدیث دربارهصدور فرمان عفو عمومى

أنساب الأشراف:قامَ عَلِيٌّ ـ حينَ ظَهَرَ وظَفِرَ ـ خَطيبا فَقالَ: يا أهلَ البَصرَةِ! قَد عَفَوتُ عَنكُم؛ فَإِيّاكُم وَالفِتنَةَ؛ فَإِنَّكُم أوَّلُ الرَّعِيَّةِ نَكَثَ البَيعَةَ، وشَقَّ عَصَا الاُمَّةِ. ثُمَّ جَلَسَ وبايَعَهُ النّاسُ. ۱
أنساب الاشراف:على عليه السلام، هنگامى كه چيرگى يافت و پيروز شد، براى سخنرانى به پا خاست و فرمود: «اى مردم بصره! از شما گذشتم. برحذر باشيد از فتنه! به راستى كه شما نخستين مردمانى بوديد كه بيعت را شكستيد و وحدت امّت را برهم زديد». آن گاه نشست و مردم با وى بيعت كردند.
۱.أنساب الأشراف: ج 3 ص 58.

احادیث دیگر این موضوع

۱
الإرشاد:از سخنرانى على عليه السلام در بصره، به هنگامى كه بر اهل جملْ پيروز شد، پس از حمد و سپاس گفتن خداوند ـ: امّا بعد؛ به راستى كه خداوند، داراى رحمت گسترده و غفران هميشگى و گذشت بسيار و كيفر دردناك است. خداوند، چنين حكم كرد كه رحمت و غفران و گذشت او، از آنِ بندگان اطاعت پيشه باشد و با رحمت او، راه يافتگانْ هدايت شدند و چنين مقدّر ساخت كه مجازات و خشم و كيفرش برسر بندگان نافرمانش باشد و پس از هدايت و دليل روشن، گم راهان گم راه نشدند. اى بصريان! شما ـ كه بيعت با من را شكستيد و دشمنم را عليه من يارى كرديد ـ، نسبت به من چه گمانى داريد؟». مردى به پا خاست و گفت: ما [به تو] گمان نيك داريم و مى بينيم كه تو پيروز شدى و قدرت يافتى. اگر كيفر دهى، ما مرتكب جرم شده ايم [و شايسته كيفريم] و اگر گذشت كنى، گذشت، نزد خداوند، دوست داشتنى تر است. فرمود: «از شما گذشتم. پس، از فتنه دورى جوييد؛ چرا كه شما نخستين مردمانى بوديد كه بيعت شكستيد و وحدت امّت را برهم زديد». [راوى] مى گويد: سپس در برابر مردم نشست و آنان با وى بيعت كردند.