ديگر نامه هاى امام به معاويه

امام على عليه السلامـ برگرفته نامه او به معاويه ـ: در آنچه نزد توست، خداى را پروا كن و در حقّ او بر خويش بينديش و به شناختِ آنچه براى نشناختنش بهانه اى ندارى، باز گرد كه براى پيروى، نشانه هايى آشكار و راه هايى روشن و جاده اى راست و پايانى دلخواه است كه هوشمندان، در آن وارد مى شوند و بخت برگشتگان، از آن سرباز مى زنند. هر كس از آن بيرون افتد، از حق خارج مى شود و به خطا در بيابان سرگشتگى پاى مى نهد و خداوند، نعمتش را از او مى ستانَد و عذابش را بر او روا مى دارد. پس خويشتن را مراقب باش! خويشتن را مراقب باش كه خداوند، راهت را برايت روشن فرموده است. آن گاه كه كارت پايان پذيرد، [مى بينى كه]همانا به سوى نهايتِ زيان و جايگاه كفر رانده اى. همانا نَفْسَت تو را به بدى وا داشت و در گم راهى افكَنْد و

امام على عليه السلامـ برگرفته نامه وى به معاويه ـ: امّا بعد؛ خداىِ منزّه، دنيا را براى پس از آن (آخرت) آفريده و در آن، اهلش را به آزمون كشانيده تا معلوم شود كه كدامينِ ايشان، نيكْ كردارتر است. ما براى دنيا آفريده نشده ايم و به كوشش در [راهِ]آن مأمور نگشته ايم. جز اين نيست كه ما در دنيا نهاده شده ايم تا با آن آزموده شويم. همانا خداوند مرا به تو، و تو را به من مبتلا ساخته و يكى از ما را بر ديگرى حجّت قرار داده است. تو در طلب دنيا، به تأويل قرآن شتافتى و از من بازخواستِ جنايتى را كردى كه دست و زبانم به آن آلوده نشده است. و تو و شاميان براى سرپيچى از من، خدا را عصيان كرديد؛ دانايتان نادانتان را برانگيخت و ايستاده تان [نيز]نشسته تان را! درباره خويش از خداى پروا كن و مهار خود را از چنگ شيطان

امام على عليه السلامـ برگرفته نامه وى به معاويه ـ: امّا بعد؛ تو را هنگامِ آن رسيده كه با تيزبينى، از امورِ آشكار سود بَرى. تو با ادّعاهاى نادرستت و اين كه بى پروا خود را در فريب ها و دروغ ها درافكندى، به همان راه پيشينيانت رفتى؛ آنچه را از مرتبه تو برتر است، به خود بر بستى، اموالى را كه نزد تو سپرده شده بود، ربودى؛ و اين همه را براى گريز از حق و انكار آنچه از گوشْت و خونت با تو پيوسته تر است و [هنوز]گوشَت از آن آكنده و سينه ات از آن لبريز است، انجام دادى. پس، از پىِ حق چيست، جز گم راهى آشكار؟ و از پىِ روشنى [حق]چيست، جز آميختن [حق به باطل]؟ پس، از شبهه و آميزش [حق و باطل در] آن، بپرهيز، كه ديرگاهى است فتنه، پرده هاى خويش را آويخته و تيرگى اش، ديدگان را كور كرده است. نامه اى از تو به من