عذرخواهى از امام
1 حدیث
الجمل عن هاشم بن مساحق القرشي:حَدَّثَني أبي أنَّهُ لَمَّا انهَزَمَ النّاسُ يَومَ الجَمَلِ اجتَمَعَ مَعَهُ طائِفَةٌ مِن قُرَيشٍ فيهِم مَروانُ بنُ الحَكَمِ، فَقالَ بَعضُهُم لِبَعضٍ: وَاللّهِ لَقَد ظَلَمنا هذَا الرَّجُلَ ـ يَعنونَ أميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام ـ ونَكَثنا بَيعَتَهُ مِن غَيرِ حَدَثٍ، وَاللّهِ لَقَد ظَهَرَ عَلَينا، فَما رَأَينا قَطُّ أكرَمَ سِيرَةً مِنهُ، ولا أحسَنَ عَفوا بَعدَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله؛ فَقوموا حَتّى نَدخُلَ عَلَيهِ ونَعتَذِرَ إلَيهِ مِمّا صَنعَناهُ.
قالَ: فَصِرنا إلى بابِهِ، فَاستَأذَنّاهُ فَأَذِنَ لَنا، فَلَمّا مَثَلنا بَينَ يَدَيهِ جَعَلَ مُتَكَلِّمُنا يَتَكَلَّمُ.
فَقالَ عليه السلام: أنصِتوا أكفِكُم، إنَّما أنَا بَشَرٌ مِثلُكُم؛ فَإِن قُلتُ حَقّا
الجملـ به نقل از هاشم بن مُساحِق قُرَشى ـ: پدرم برايم گفت كه چون جمليان در جنگ جملْ شكست خوردند، گروهى از قريشيان كه در ميان آنها مروان بن حكم [نيز]بود، اجتماع كردند و به يكديگر گفتند: به خدا سوگند، ما به اين مرد، ستم روا داشتيم (مقصودشان اميرمؤمنان بود) و بيعت او را بدون عذر شكستيم. به خدا كه امروز بر ما پيروز گشته است. ما پس از پيامبر خدا، از او بزرگوارتر در روش و مَنش و با گذشت تر نديده ايم. برخيزيد تا نزد او برويم و از كردار خود در حضور او پوزش طلبيم.
[پدرم] گفت: به درِ خانه اش رفتيم. اجازه خواستيم. به ما اجازه داد. وقتى به حضورش رسيديم، سخنگوى ما خواست سخن بگويد كه فرمود: «شما ساكت باشيد تا من سخنى بگويم كه براى شما بسنده باشد. من هم بشرى مانند شمايم. اگر حق گفتم، مرا تصديق كنيد و