امام معاويه را به بيعت فرا مى خوانَد

امام على عليه السلامـ از نامه اش به معاويه، هنگامى كه براى خلافت با وى بيعت شد ـ: از بنده خدا، على، اميرمؤمنان، به معاوية بن ابى سفيان. پس از حمد و سپاس خداوند؛ به درستى كه عذر مرا درباره خودتان و روى گردانى ام را از شما دانستى، تا آن جا كه از آن، چاره اى نبود و راه فرارى وجود نداشت. حرف و حديث، طولانى است و سخن، بسيار. آنچه گذشته، گذشته است و آنچه پيش آمده، پيش آمده است. از آنان كه نزد تو هستند، بيعت گير و با گروهى از يارانت نزد من آى. والسلام!

شرح نهج البلاغة:هنگامى كه با على عليه السلام بيعت شد، براى معاويه چنين نوشت: «پس از حمد و سپاس خداوند؛ به درستى كه مردم، عثمان را بدون رايزنى با من به قتل رساندند و با گِرد آمدن و مشورت خودشان، با من بيعت كردند. هرگاه نامه ام به تو رسيد، براى من از مردم، بيعت بگير و نمايندگانى از بزرگان شام را از سوى خودت نزد من روانه كن».