آرايش سپاه
4 حدیث
دعائم الإسلام:إنَّهُ [عليّا عليه السلام] كانَ إذا زَحَفَ لِلقِتالِ جَعَلَ مَيمَنَةً وميسَرَةً وقَلبا يَكونُ هُوَ فيهِ، ويَجعَلُ لَها رَوابِطُ، ويُقَدِّمُ عَلَيها مُقَدّمينَ، ويَأمُرُهُم بِخَفضِ الأَصواتِ، وَالدُّعاءِ، وَاجتِماعِ القُلوبِ، وشَهرِ السُّيوفِ، وإظهارِ العِدَّةِ، ولُزومِ كُلِّ قَومٍ مَكانَهُم، ورُجوعِ كُلِّ مَن حَمَلَ إلى مَصافِّهِ بَعدَ الحَملَةِ. ۱
دعائم الاسلامـ درباره على عليه السلام ـ: او به هنگامى كه براى نبرد آماده مى شد، براى سپاه، [يگان هاى]راست و چپ و ميانه قرار مى داد كه خود، در ميانه بود و براى آنها رابط هايى معيّن مى كرد، و پيشروانى جلو مى فرستاد، و آنان را به آهسته سخن راندن و نيايش و خاطرجمعى و بيرون كشيدن شمشيرها و آشكار ساختن توان و نيرو، دستور مى داد، و به اين كه هر گروهى بر جاى خود قرار گيرد و اين كه هر كس يورش بَرَد، پس از يورش، به جاى خود برگردد.
۱.دعائم الإسلام: ج 1 ص 372.
کلیدواژهها سیاست امام علی علیه السلامسیاست های جنگیجنگ های امام علی علیه السلامجنگ صفین +2 مورد دیگر
دعائم الاسلامـ درباره على عليه السلام ـ: به درستى كه او به هنگامى كه عازم نبرد مى شد، دسته ها را آماده مى كرد و ميان قبيله ها جدايى مى افكند، و بر هر گروهى فردى را مى گماشت، صف ها را منظّم مى كرد و سواران را ستون ستون مى كرد. آن گاه به نبرد مى رفت.
کلیدواژهها سیاست امام علی علیه السلامسیاست های جنگیجنگ های امام علی علیه السلامجنگ صفین +2 مورد دیگر
امام على عليه السلامـ در بيان چگونگى نبرد ـ: پياده ها و تير اندازها را جلو بيندازيد. پس آنان، [دشمن را]تيرباران كنند و دو طرف، با نيزه هجوم برند. سواره ها و نيروهاى ويژه را پناهِ پرچم و پيشروان قرار دهيد و جايگاه خود را به خاطر سوارى از دشمن كه تنها مانده، ترك مكنيد.
کلیدواژهها سیاست امام علی علیه السلامسیاست های جنگیجنگ های امام علی علیه السلامجنگ صفین +2 مورد دیگر
عنه عليه السلامـ في وَصِيَّةٍ لَهُ عليه السلام وَصّى بِها جَيشا بَعَثَهُ إلَى العَدُوِّ ـ: فَإِذا نَزَلتُم بِعَدُوٍّ أو نَزَلَ بِكُم فَليَكُن مُعَسكَرُكُم في قُبُلِ ۱ الأَشرافِ، أو سِفاحِ الجِبالِ، أو أثناءِ الأَنهارِ؛ كَيما يَكونَ لَكُم رِدءا، ودونَكُم مَرَدّا. وَلتَكُن مُقاتَلَتُكُم مِن وَجهٍ واحِدٍ أوِ اثنَينِ.
وَاجعَلوا لَكُم رُقَباءَ في صَياصِي الجِبالِ، ومَناكِبِ الهِضابِ؛ لِئَلّا يَأتِيَكُمُ العَدُوُّ مِن مكَانِ مَخافَةٍ أو أمنٍ. وَاعلَموا أنَّ مُقَدِّمَةَ القَومِ عُيونُهُم، وعُيونُ المُقَدِّمَةِ طَلائِعُهُم.
وإيّاكُم وَالتَّفَرُّقَ، فَإِذا نَزَلتُم فَانزِلوا جَميعا، وإذَا ارتَحَلتُم فَارتَحِلوا جَميعا. وإذا غَشِيَكُمُ اللَّيلُ فَاجعَلُوا الرِّماحَ كِفَّةً، ولا تَذوقُوا النَّومَ
امام على عليه السلامـ در سفارشى كه به سپاه كرد، هنگامى كه آن را به سوى دشمن گسيل داشت ـ: هرگاه بر دشمن فرود آمديد يا دشمن بر شما فرود آمد، لشكرگاهتان بر فراز بلندى ها يا دامنه كوه ها يا بين رودخانه ها باشد، تا براى شما پناه و براى دشمن، مانعى بر سر راه باشد؛ و جنگتان از يك سو يا دو سو باشد و براى خود، ديده بان هايى در ستيغ كوه ها و فراز پشته ها بگماريد، تا مبادا دشمن از جايى كه مى ترسيد و يا جايى كه از آن بيم نداريد، بر شما فرود آيد، و بدانيد كه پيشروان لشكر، ديده بان هاى آن اند و ديده بان ها، طلايه داران لشكرند.
بپرهيزيد از پراكندگى! پس هرگاه فرود مى آييد، با هم فرود آييد، و هر گاه كوچ مى كنيد، با هم كوچ كنيد، و هرگاه شب شما را فرا گيرد، نيزه ها را گِرداگِرد خود، برپا داريد، و مخوابيد جز
کلیدواژهها سیاست امام علی علیه السلامسیاست های جنگیجنگ های امام علی علیه السلامجنگ صفین +2 مورد دیگر