حدیث دربارهپرهيز دادن پيامبر از نبرد با على

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يا عَلِيُّ، حَربُكَ حَربي، وسِلمُكَ سِلمي، وحَربي حَربُ اللّهِ، ومَن سالَمَكَ فَقَد سالَمَني، ومَن سالَمَني فَقَد سالَمَ اللّهَ عَزَّ وجَلَّ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! جنگ با تو، جنگ با من است، و آشتى با تو آشتى با من، و جنگ با من، جنگ با خداست. آن كس كه با تو آشتى كند، با من آشتى كرده است، و آن كس كه با من آشتى كند، با خداوند عز و جل آشتى كرده است.

۱.الأمالي للصدوق: ص 656 ح 891، بشارة المصطفى: ص 180 كلاهما عن الحسن بن راشد عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، فضائل الشيعة: ص 56 ح 17 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله نحوه.

کلیدواژه‌ها جنگ های امام علی در ایام حکومت پرهیز دادن پیامبر از نبرد با علی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جنگ با على، جنگ با خداوند و آشتى با او، آشتى با خداوند است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ولايتِ على بن ابى طالب، ولايت خداوند است و دوستى او، عبادت خدا و پيروى اش، واجب الهى و دوستانِ او، دوستان خداوندند و دشمنانش، دشمنان خدا و جنگ با او، جنگ با خداوند است و آشتى با او، آشتى با خداوندِ عز و جل.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به على عليه السلام ـ: خدا بِكُشد آن را كه با تو مى جنگد و دشمنى كند با آن كه با تو دشمنى مى كند!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! جنگ با تو، جنگ با من است و جنگ با من، جنگ با خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جنگ با تو ـ اى على! ـ نبرد با من است و آشتى با تو آشتى با من.

امام على عليه السلام:پيامبر خدا اين آيه را تلاوت كرد: «آنان اهل آتش اند و در آن، ماندگار خواهند بود» . گفته شد: اى پيامبر خدا! اهل آتش چه كسانى اند؟ فرمود: «هر كه پس از من با على بجنگد. آنان همراه با كافران، اهل آتش اند؛ چرا كه وقتى حق به سويشان آمد، بدان كفر ورزيدند. بدانيد كه على از من است. آن كه با او بجنگد، با من جنگيده است و پروردگارِ مرا به خشم آورده است». آن گاه على عليه السلام را فرا خواند و فرمود: «اى على! جنگ با تو، جنگ با من است و آشتى با تو آشتى با من، و تو پس از من، نشانه [و امام] ميان من و امّتم هستى».

الأمالى، طوسىـ به نقل از عطية بن سعد عوفى، از محدوج بن زيد ذهلى ـ: او در ميان نمايندگان اعزامى قومش به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله بود. پيامبر خدا اين آيه را تلاوت كرد: «دوزخيان با بهشتيانْ يكسان نيستند. بهشتيان اند كه كامياب اند» . گفتم: اى پيامبر خدا! بهشتيان كيان اند؟ فرمود: «هر كه از من پيروى كند و پس از من تسليم [فرمان]اين مرد باشد». [محدوج] مى گويد: سپس پيامبر خدا، دست على عليه السلام را ـ كه در كنارش بود ـ گرفت و بلند كرد و فرمود: «بدانيد كه على از من است و من از اويم. پس هر كه با او دشمنى كند، با من دشمنى كرده است و آن كه با من دشمنى كند، خداوند عز و جل را به خشم آورده است». آن گاه فرمود: «اى على! جنگ با تو جنگ با من است و آشتى با تو آشتى با من، و تو نشانه [و امام]ميان من و امّت منى». عطيه مى گويد: بر زيد بن ارقم در خانه اش وارد شدم و حديث محدوج بن زيد را براى او يادآور شدم. [زيد] گفت: گمان نمى كردم جز من، از آنها كه اين سخن را از پيامبر خدا شنيده اند، كسى باقى مانده باشد. گواهى مى دهم كه پيامبر خدا، اين سخن را براى ما بيان كرد. آن گاه گفت: به راستى مردانى كه اين سخن را از پيامبر خدا شنيده بودند، با على عليه السلام دشمنى كردند و [از حق]بازگشتند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام ـ: من در جنگم با آن كه با شما بجنگد و آشتى ام با آن كه با شما آشتى باشد.