پرهيز دادن پيامبر از نبرد با على

الأمالى، طوسىـ به نقل از عطية بن سعد عوفى، از محدوج بن زيد ذهلى ـ: او در ميان نمايندگان اعزامى قومش به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله بود. پيامبر خدا اين آيه را تلاوت كرد: «دوزخيان با بهشتيانْ يكسان نيستند. بهشتيان اند كه كامياب اند» . گفتم: اى پيامبر خدا! بهشتيان كيان اند؟ فرمود: «هر كه از من پيروى كند و پس از من تسليم [فرمان]اين مرد باشد». [محدوج] مى گويد: سپس پيامبر خدا، دست على عليه السلام را ـ كه در كنارش بود ـ گرفت و بلند كرد و فرمود: «بدانيد كه على از من است و من از اويم. پس هر كه با او دشمنى كند، با من دشمنى كرده است و آن كه با من دشمنى كند، خداوند عز و جل را به خشم آورده است». آن گاه فرمود: «اى على! جنگ با تو جنگ با من است و آشتى با تو آشتى با من، و تو نشانه [و امام]ميان