حدیث دربارهنرم خويى تا زمانى كه توطئه در كار نباشد

دانشنامه امیرالمؤمنین(ع) ج ۴، ص ۲۸۰، ح ۱۷۳۲

امام علی علیه‌السلام

نرم خويى تا زمانى كه توطئه در كار نباشد

الإمام عليّ عليه السلام:الرِّفقُ يَفِلُّ حَدَّ المُخالَفَةِ. ۱

امام على عليه السلام:نرم خويى، تيزىِ مخالفت را كُند سازد.

۱.غرر الحكم: ح 560.

کلیدواژه‌ها سیاست های امنیتی نرم خویی تا زمانی که توطیه در کار نباشد

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: به دشمنت، اندازه اى نزديك شو كه به خواسته ات برسى، و در نزديكى به او زياده روى منما تا خود و ياورت را خوار سازى. در چوبى كه در برابر خورشيد نصب شده، بنگر. اگر آن را مايل كنى، سايه اش بسيار شود و اگر در مايل كردن زياده روى كنى، سايه كم گردد.

تاريخ الطبرىـ به نقل از عبد الملك بن ابى حرّه حنفى ـ: على عليه السلام روزى براى ايراد سخنرانى بيرون رفت. او در حال سخنرانى بود كه خوارج، در گوشه هاى مسجد، شعار «لا حكم الّا للّه؛ حكمرانى جز براى خداوند نيست!»، سر دادند. على عليه السلام فرمود: «اللّه اكبر! سخن حقّى است كه از آن، باطلْ اراده مى شود. اگر ساكت شوند، با آنان مانند ديگران برخورد مى كنيم، و اگر سخن گويند، با آنان احتجاج مى ورزيم، و اگر بر ما خروج كنند، با آنان پيكار خواهيم كرد».

السنن الكبرىـ به نقل از كثير بن نمر ـ: در حالى كه در نماز جمعه بودم و على عليه السلام بر منبر بود، مردى به پا خاست و گفت: «لا حكم الّا للّه؛ حكمرانى جز براى خداوند نيست!». مردى ديگر هم به پا خاست و گفت: «لا حكم الّا للّه!». آن گاه خوارج از گوشه هاى مسجد، به پا خاستند. على عليه السلام با دست به آنان اشاره كرد كه بنشينند [و فرمود:]«آرى؛ لا حكم الّا للّه! سخنى كه از آن، باطلْ طلب مى شود. بر پايه حكم خداوند به شما مى نگريم. بدانيد كه براى شما نزد من، سه ويژگى است: تا زمانى كه با ما هستيد، شما را از مساجد خداوند باز نداريم كه در آن، نام خدا را بر زبان آوريد؛ و تا زمانى كه دستان شما با دستان ماست، شما را از ثروت هاى عمومى محروم نسازيم؛ و با شما پيكار نكنيم، مگر آن كه نبرد كنيد». آن گاه به ادامه خطبه پرداخت.

الأموالـ به نقل از كثير بن نمر ـ: مردى، مردى از خوارج را نزد على عليه السلام آورد و گفت اى امير مؤمنان! ديدم كه اين مرد، تو را دشنام مى دهد. فرمود: «به او دشنام ده، همان گونه كه به من دشنام داد». گفت: تو را دوزخى مى انگاشت! فرمود: «آن را كه با من پيكار نكند، نمى كُشم». [سپس]فرمود: «آنها بر ما سه حق دارند: آنان را از مساجد، باز نداريم، كه در آن ياد خدا كنند؛ و آنان را از ثروت هاى عمومى باز نداريم، تا زمانى كه دستان آنان با دست هاى ماست؛ و با آنان پيكار نكنيم، تا زمانى كه با ما پيكار نكنند».

المصنَّف، ابن ابى شيبهـ به نقل از كثير بن نمر ـ: مردى، مردى [ديگر] را نزد على عليه السلام آورد و گفت: اينان، تو را دوزخى مى انگاشتند! سپس فرار كردند. و اين [مرد]را گرفتم. فرمود: «آيا بكُشم آن كه را با من پيكار نكرده است؟». گفت: تو را دشنام داد! فرمود: «او را دشنام ده يا رها كن».