حدیث دربارهتقسيم برابر ثروت هاى عمومى

الغاراتـ به نقل از كليب جرمى ـ: نزد على عليه السلام بودم كه برايش اموالى از كوهستان آمد. او به پا خاست و ما نيز به همراهش برخاستيم تا به خَرَكچى ها ۳ و شترداران رسيديم. مردم، گِردش جمع شدند و اطرافش ازدحام كردند. سپس، ريسمانى را برداشت و آنها را به يكديگر گره زد و آن را گرداگردِ اموال چرخانيد و فرمود: «اجازه نمى دهم كسى از اين ريسمان، عبور كند». پشت ريسمان نشستيم. على عليه السلام، از ريسمان گذشت و فرمود: «بزرگانِ هفت تيره كجايند؟». آنها نزد او رفتند و شروع به جابه جا كردن جوال ها كردند تا آن را به هفت بخش، قسمت نمودند. [كليب] گويد: [على عليه السلام] در ميان اموال، نانى را يافت. آن را هفت قسمت كرد و بر هر يك، از هفت قسمت، تكّه نانى گذاشت. آن گاه فرمود: «اين، دستچين من و بهترين آن است / در حالى كه هر ميوه چين دستش در دهان خودش است [و خود مى خورد]». [كليب] گويد: سپس بر قسمت ها قرعه زد و هريك از سران قبيله ها، تيره اش را صدا مى زد و جوال ها را مى بُردند.