حدیث دربارهبه تأخير نينداختن تقسيم ثروت هاى عمومى

فضائل الصحابة لابن حنبل عن مُجَمِّعٍ التَّيميّ:إنَّ عَلِيّا كانَ يَأمُرُ بِبَيتِ المالِ فَيُكنَسُ، ثُمَّ يُنضَحُ، ثُمَّ يُصَلّي؛ رَجاءَ أن يَشهَدَ لَهُ يَومَ القِيامَةِ أنَّهُ لَم يَحبِس فيهِ المالَ عَنِ المُسلِمينَ. ۱

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از مجمّع التيمى ـ: به درستى كه على عليه السلام، دستور مى داد تا بيت المال جاروب شود، سپس آبپاشى گردد. آن گاه [آن جا] نماز مى گزارد، بدان اميد كه روز رستاخيز، برايش گواهى دهد كه ثروت را در درون آن، بر مسلمانان، حبس نكرده است.

۱.فضائل الصحابة لابن حنبل: ج 1 ص 533 ح 886، تاريخ الإسلام للذهبي: ج 3 ص 643، تاريخ دمشق: ج 42 ص 478، حلية الأولياء: ج 1 ص 81، الاستيعاب: ج 3 ص 211 الرقم 1875 كلّها نحوه وراجع الغارات: ج 1 ص 46.

کلیدواژه‌ها سیاست های اقتصادی به تاخیر نینداختن تقسیم ثروت های عمومی

احادیث دیگر این موضوع

أنساب الأشرافـ به نقل از ابو صالح سمّان ـ: على عليه السلام را ديدم كه وارد بيت المال شد و در آن اموالى ديد. فرمود: «اينها اين جاست و مردم، نيازمندند؟!». پس دستور داد آن را ميان مردم، تقسيم كردند و دستور داد تا بيت المال، جاروب و آبپاشى شد و در آن، نماز گزارد.

الغاراتـ به نقل از بكربن عيسى، در يادكرد سيره امام على عليه السلام ـ: به درستى كه او آنچه در بيت المال بود، تقسيم مى كرد. پس جمعه اى نمى آمد كه در بيت المال، ثروتى باشد. در هر شامگاه پنج شنبه، دستور مى داد تا بيت المال، آبپاشى شود. سپس در آن دو ركعت نماز مى گزارد.

الغاراتـ به نقل از مجمّع التيمى ـ: به درستى كه على عليه السلام، بيت المال را آبپاشى مى كرد و در آن، نماز نافله مى گزارد و مى گفت: «در روز رستاخيز، گواهى ده كه ثروت ها را بر مسلمانان، در درون تو حبس نكردم».

تاريخ دمشقـ به نقل از ابو حكيم صاحب الحفاء، از پدرش ـ: به درستى كه على عليه السلام در يك سال، سه مرتبه اموال گردآورى شده را [ميان مسلمانان]تقسيم كرد. سپس ثروتى را از اصفهان برايش آوردند. فرمود: «صبحگاهان، چهارمين تقسيمى است. به درستى كه من براى شما جمع كننده نيستم». [راوى] گويد: ريسمان ها را قسمت كرد. پس گروهى آن را گرفتند و گروهى بازگرداندند.

مروج الذهبـ در ذكر حوادث سال 38 هجرى ـ: ياران على عليه السلام، در اين سال، سه مرتبه از وى تقسيمى دريافت كردند، بر حسب آنچه ثروت به دستش مى رسيد. پس ثروتى از اصفهان به وى رسيد. براى مردم، سخنرانى كرد و فرمود: «صبحگاهان، چهارمين تقسيمى است. سوگند به خداوند كه من، براى شما جمع كننده نيستم». او در تقسيم اموال، براى مردمان، نمونه بود و خود او مانند يكى از مردم، سهم بر مى داشت.

الأمالى، طوسىـ به نقل از هلال بن مسلم جحدرى ـ: از جدّم جرّه (جوّه) شنيدم كه گفت: من حضور داشتم كه شبانگاه، مالى براى على بن ابى طالب عليه السلام آورده شد. فرمود: «اين را تقسيم كنيد». گفتند: اى امير مؤمنان! شب است. آن را به فردا واگذار. به آنان فرمود: «آيا ضمانت مى كنيد كه تا فردا زنده باشم؟». گفتند: در اختيار ما نيست. فرمود: «پس تقسيم كنيد و آن را به تأخير ميندازيد». شمعى فراهم شد و شبانه، مال ها را تقسيم كردند.

الغاراتـ به نقل از ضحاك بن مزاحم ـ: [على عليه السلام فرمود:]«دوستم پيامبر خدا چيزى را براى فردا نگه نمى داشت، ولى ابوبكر نگه مى داشت و عمر بن خطّاب هم تصميم گرفت ديوان ها فراهم كند و ثروت ها را از سالى براى سال ديگر بگذارَد؛ ولى من چنان مى كنم كه دوستم پيامبر خدا انجام مى داد». [راوى] مى گويد: على عليه السلام جمعه تا جمعه، مال ها را تقسيم مى كرد و مى فرمود: اين، دستچين من و بهترين آن است در حالى كه هر ميوه چين، دستش به دهان خودش است [و خود مى خورد] ابن اثير گويد: اين، مَثَلى است كه نخستين بار بر زبان عمرو، خواهرزاده جذيمه آمد. او و دوستانش قارچ مى چيدند و دوستانش هرگاه قارچ خوب مى ديدند، به دهان مى گذاشتند و او در آستين مى گذاشت، تا براى دايى اش بياورد و على عليه السلام، از اين مَثَل، اراده كرده كه ثروت مسلمانان را تباه نمى كند، بلكه آن را در جايش قرار مى دهد (النهاية: ج 1 ص 309)..

شرح نهج البلاغةـ به نقل از عبدالرحمان بن عجلان ـ: على عليه السلام، بذرِ كتّان، ترتيزك، زيره و ساير چيزها را ميان مردم، تقسيم مى كرد.