كيفر دادن كارگزاران خيانت پيشه
2 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ لَمَّا استَدرَكَ عَلَى ابنِ هَرمَةَ خِيانَةً، وكانَ عَلى سوقِ الأَهوازِ، فَكَتَبَ إلى رِفاعَةَ ـ: إذا قَرَأتَ كِتابي فَنَحِّ ابنَ هَرمَةَ عَنِ السّوقِ، وأوقِفهُ لِلنّاسِ، وَاسجُنهُ ونادِ عَلَيهِ، وَاكتُب إلى أهلِ عَمَلِكَ تُعلِمهُم رَأيي فيهِ، ولا تَأخُذكَ فيهِ غَفلَةٌ ولا تَفريطٌ، فَتَهلَكَ عِندَ اللّهِ، وأعزِلُكَ أخبَثَ عُزلَةٍ، واُعيذُكَ بِاللّهِ مِن ذلِكَ.
فَإِذا كانَ يَومُ الجُمُعَةِ فَأَخرِجهُ مِنَ السِّجنِ، وَاضرِبهُ خَمسَةً وثَلاثينَ سَوطا، وطُف بِهِ إلَى الأَسواقِ، فَمَن أتى عَلَيهِ بِشاهِدٍ فَحَلِّفهُ مَعَ شاهِدِهِ، وَادفَع إلَيهِ مِن مَكسَبِهِ ما شُهِدَ بِهِ عَلَيهِ، وَمُر بِهِ إلَى السِّجنِ مُهانا مَقبوحا مَنبوحا ۱، وَاحزِم رِجلَيهِ بِحِزامٍ، وأخرِجهُ
امام على عليه السلامـ هنگامى كه آن حضرت، خيانت ابن هَرمَه، مأمور بازار اهواز را دريافت، به رفاعه چنين نوشت ـ: هنگامى كه نامه ام را خواندى، ابن هرمه را از بازار، بركنار كن و او را به خاطر [حقوق]مردم از كار، باز دار و سپس زندانى نما و خبر آن را اعلان عمومى كن و به كارگزارانت بنويس و نظرم را به آنان ابلاغ نما. درباره ابن هرمه، غفلت يا كوتاهى نكنى كه نزد خداوند، هلاك شوى و من هم به بدترين شيوه بركنارت خواهم كرد كه از اين كار، تو را به خدا پناه مى دهم.
هنگامى كه جمعه شد، او را از زندان بيرون آر و 35 تازيانه بر او بزن و در بازارها بچرخان. اگر كسى از او شكايت كرد و شاهد آورد، او را به همراه شاهدش سوگند ده و از درآمد ابن هرمه، طلبى را كه شاهد آورده، به او بپرداز. فرمان ده تا او را با خوارى و زشتى
عنه عليه السلامـ مِن عَهدِهِ إلى مالِكٍ الأَشتَرِ في مُراقَبَةِ العُمّالِ ـ: فَإِن أحَدٌ مِنهُم بَسَطَ يَدَهُ إلى خِيانَةٍ اجتَمَعَت بِها أخبارُ عُيونِكَ، اكتَفَيتَ بِذلِكَ شاهِدا، فَبَسَطتَ عَلَيهِ العُقوبَةَ في بَدَنِهِ، وأخَذتَهُ بِما أصابَ مِن عَمَلِهِ، ثُمَّ نَصَبتَهُ بِمَقامِ المَذَلَّةِ، و وَسَمتَهُ بِالخِيانَةِ، وقَلَّدتَهُ عارَ التُّهَمَةِ. ۱
امام على عليه السلامـ از سفارش نامه اش به مالك اشتر در مراقبت از كارگزاران ـ: اگر يكى از آنان دست به خيانتى زد و گزارش بازرسان تو بر آن خيانت، هم داستان بود، بدين گواه بسنده كن و كيفر او را با تنبيه بدنى بدو برسان و از كارى كه كرده است، بازخواست كن. سپس او را خوار بدار و خيانتكار شمار و طوق بدنامى را بر گردنش بياويز.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 53، تحف العقول: ص 137، دعائم الإسلام: ج 1 ص 361 نحوه.