گوناگون

امام على عليه السلام:آن جا كه حكمران، ستم ورزد، آبادانى نباشد.

امام على عليه السلام:آفت آبادانى، ستمِ حكمران است.

امام على عليه السلام:بى ميلى ات به كسى كه خواهان توست، كمى بهره است، و گرايشت بدان كه تو را نخواهد، خوار ساختن گوهر جان است.

امام على عليه السلام:آن كه با تو دشمنى نكند، تو را دوست دارد.

امام على عليه السلام:آن كه در دوران رويكرد دنيا به تو رو آورد، در زمان پشت كردن دنيا از تو دورى گزيند.

امام على عليه السلام:دوستت را با اندكى خويشتندارى دوست بدار، چه بسا كه روزى دشمنت شود؛ و دشمنت را با خويشتندارى مدارا دشمن بدار، چه بسا كه روزى دوستت گردد!

امام صادق عليه السلام:اميرمؤمنان هميشه مى فرمود: مى بايد در دلت نيازمندى به مردم و بى نيازى از آنان، جمع گردد. نيازمندى ات به آنان، در نرم سخن گفتن و خوش رويى ات آشكار شود، و بى نيازى ات از آنان، در پاك نگه داشتن آبرو و پايدارى عزّتت ظاهر شود.

امام على عليه السلام:تمام دوستى ات را درباره دوستت نثار كن؛ امّا به وى اطمينان تمام منما. او را كاملْ يارى كن؛ ليكن تمام رازها را به وى مگو، تا آن كه [از يك سو] حقّ خردمندى را به جا آورى و [از دگر سو]وظايف دوستى را به جا آورده باشى.

امام على عليه السلام:حكيم نيست آن كه مدارا نكند با كسانى كه چاره اى جز مدارا با آنان نيست.

امام على عليه السلام:با آن كه نمى توانى حقّت را از او بستانى، داد و ستد منما.

امام على عليه السلام:بپرهيز از آن كه دوستانت را چنان به هراس اندازى كه آنان را به دورى از تو و جدايى طلبى كشانَد.

امام على عليه السلام:آن كه سودش در زيان ديدن تو باشد، هيچ گاه از دشمنى با تو بيرون نباشد.

امام على عليه السلام:با توانمندى گذشت كن و با دولتْ مردى نيكى كن، تا آقايى ات كامل گردد.

امام على عليه السلام:لغزش هاى دوست را تحمّل كن، براى هنگام هجوم دشمنت.

امام على عليه السلام:اميدوارى مردم به پاداشت، بهتر است از ترس آنان از كيفرت.

امام على عليه السلام:علاقه مندى [ديگران] به خودت را جايگزين احترام گذارى [آنان]به خود قرار ده.

امام على عليه السلام:مردم را بر سنّت ها و آيينشان بر پاى دار و [چنان كن] كه بى گناهان، از تو احساس امنيت كنند و بدكاران، از تو بترسند؛ و به مرز [نشين]ها و حاشيه [نشين]هاى شهرها رسيدگى كن.

امام على عليه السلام:دشوارترين مديريت، جابه جا نمودن آداب و رسوم است.

امام على عليه السلام:مردم در نيكى به سر مى برند تا زمانى كه متفاوت باشند. پس آن گاه كه برابر شوند، نابود گردند.

امام على عليه السلام:آن كه با مردمان، با مدارا رفتار كند، از همراهى آنان بهره بَرد.

امام على عليه السلام:از نشانه هاى حكمت، فرمانبردارى از بالادست، و احترام گذاردن به همتايان، و انصاف نسبت به پايين دستان است.

امام على عليه السلام:ابـزار حـكمرانى، سعه صـدر (بردبارى) است.

امام على عليه السلام:فرورفتن مردم در امرى، زمينه انجام گرفتن آن است.

امام على عليه السلام:بپرهيز از هر كارى كه آزاده اى را از تو بِرَماند، يا منزلت تو را خوار سازد، يا بدى را به سويت سرازير كند، و يا عقوبتى را بدان عمل در رستاخيز، به دوش كشى!

امام على عليه السلام:آن كه بدون شايستگى بلندى يابد، بدون جُرم، فرو افتد.

امام على عليه السلام:مردمان را با ترازوى خودشان وزن كن ۲.

امام على عليه السلام:حكمتْ آن است كه با بالا دستِ خود، جدال نكنى و زيردستان را خوار نسازى و آنچه در توان ندارى، عرضه نكنى و زبانت با دلت و سخنت با رفتارت مخالفت نكند و در آنچه نمى دانى، سخن نگويى و كارها را به هنگام رويكرد، رها نسازى و به هنگام پشت كردن، پيگيرى نكنى.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: با آزاد مردان، تنها با بزرگوارى رفتار كنيد، با مردمان متوسط، با ميل و هراس، و با مردمان پست، با تحقير و سبُكى.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: هر گاه دوستى دارى كه برادرى و دوستى اش را نمى پسندى، آن را براى مردمْ آشكار مساز؛ چرا كه چنين دوستى، مانند شمشير كُند در خانه آدمى است؛ دشمن را مى ترساند و دشمن نمى داند كه بُرنده است يا كُند.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: هر گاه يكى از يارانت به تو نيكى روا داشت، نهايتِ خوبى را در حقّ او روا مدار و قدرى از آن را وا گذار كه به هنگام آشكار شدن خيرخواهى فراوان او، بر آن بيفزايى.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: برخى از مردمان اند كه اگر بر نيكى شان بيفزايى، كم كنند، و اگر آنان را دوست ويژه قلمداد كنى، تو را سبُك سازند. خشنودى شان را جايگاهى نيست كه آن را بشناسى و خشمشان مكانى ندارد كه از آن بپرهيزى. اگر با اينان برخورد داشتى، دوستى هاى عمومى را با آنان به كار بند و آنان را از دوستى خصوصى محروم ساز، تا آنچه به آنان روا داشتى، مانعى باشد در برابر آسيب هاى آنان، و آنچه را از آنان دريغ داشتى، بردارنده احترام آنان شود.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: آن كه جمعيتى را مديريت مى كند، از نگاه خِرَد، مستى بر او حرام است؛ چرا كه زشت است نگهبان، نيازمند كسى شود كه از او پاسدارى كند.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: مديريت بر مردمان شهر خودت را مپذير؛ زيرا آنان، با تو سازگار نشوند، مگر آن كه تو از جايگاه يك مدير برجسته بيرون روى.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: به مديرى كه او را به ضعف و ناتوانى مى شناسى و شرايط، او را بزرگ كرده است و او مى داند كه گذشته اش را مى شناسى، خدمت مكن، زيرا گرچه وى از خدمتگزارى ات خشنود باشد، ليكن مى داند كه تو با چه ديدى به وى مى نگرى و از اين رو، از تو دلگير مى شود.

امام على عليه السلام:خود را دستِ كم نگيريد كه سهل انگارى كنيد و آن دستِ كم گرفتن، شما را به راه ستمكاران بكشاند و به هلاكت برسيد. چون حق به شما روى آورد و آن را شناختيد، در آن، سستى نورزيد؛ چرا كه به زيانى آشكار، زيانمند خواهيد شد.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: زيانبارترين كار براى تو آن است كه به مدير خود بفهمانى كه مديريت را بهتر از او مى دانى.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: اندكى كه با آن به بيشتر ترقّى شود، بهتر است از زيادى كه به كمى برگرداند.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: اگر دوستت را نزد دشمنت يافتى، ضررى براى تو ندارد؛ چرا كه او اگر سودى به تو نرسانَد، آسيب نخواهد رسانْد.