رفتن شخص عمر به جنگ با روميان

امام على عليه السلامـ هنگامى كه عمر براى رفتن به جنگ روم، با او مشورت كرد ـ: خدا خود، حفظ عزّت حوزه اسلام و پنهان داشتن رخنه گاه آن [ضعف ها و ناتوانى ها]را به عهده گرفته است؛ خدايى كه در حال اندك بودن و بى ياورى، مسلمانان را يارى داد و با آن كه اندك و بى دفاع بودند، از دشمن، حفظشان نمود؛ [او كه] زنده است و هرگز نمى ميرد. هر گاه، تو خود به سوى دشمن روى و با آنان رو به رو شوى و سپس آسيبى ببينى، مسلمانان تا دوردست ترين شهرهايشان، ديگر پناهگاهى نخواهند داشت و پس از تو كسى نيست كه بدو روى آورند. پس، مردى جنگاور را به سوى آنان روانه كن و كارآزمودگان خيرخواه را با او همراه ساز. پس اگر خدا [پيروزى] داد، به خواسته ات رسيده اى و اگر گونه اى ديگر شد، تو [همچنان]ياور مردم و مرجع و پناه مسلمانان