حدیث دربارهدادن امتيازاتِ ويژه به پسر عمويش مروان بن حَكَم
شرح نهج البلاغة:أمَرَ [عُثمانُ]. لِمَروانَ بنِ الحَكَمِ بِمِئَةِ ألفٍ مِن بَيتِ المالِ، وقَد كانَ زَوَّجَهُ ابنَتَهُ اُمَّ أبانٍ، فَجاءَ زَيدُ بنُ أرقَمَ ـ صاحِبُ بَيتِ المالِ بِالمَفاتيحِ، فَوَضَعَها بَين يَدَي عُثمانَ وبَكى، فَقالَ عُثمانُ: أ تَبكي أن وَصَلتُ رَحِمي!! قالَ: لا. وَاللّهِ لَو أعطَيتَ مَروانَ مِئَةَ دِرهَمٍ لَكانَ كَثيرا!! فَقالَ: ألقِ المَفاتيحَ يَابنَ أرقَمَ؛ فَإِنّا سَنَجِدُ غَيرَكَ. ۱
شرح نهج البلاغة:هنگامى كه عثمان، دخترش اُمّ اَبان را به همسرى مروان در آورد، فرمان داد تا از بيت المال، صد هزار [درهم] به وى بدهند.
پس، زيد بن ارقم، مسئول بيت المال، كليدها [ى بيت المال] را آورد و جلوى عثمان نهاد و گريست.
عثمان گفت: آيا به خاطر اين كه صله رحم مى كنم، مى گريى؟
گفت: نه. به خدا سوگند، اگر به مروان صد درهم نيز بدهى، زياد داده اى!
عثمان گفت: اى ابن ارقم! كليدها را بگذار كه به زودى، كس ديگرى را [به جاى تو]مى يابيم.
۱.شرح نهج البلاغة: ج 1 ص 199.