سعدبن ابى وقّاص

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از عبداللّه بن عمر ـ: بر هيچ چيزى تأسّف نمى خورم، جز آن كه به همراه على عليه السلام، با گروه طغيانگر نجنگيدم.

الطبقات الكبرىـ به نقل از حبيب بن ابى ثابت ـ: از ابن عمر به من خبر رسيد كه در بيمارى [منتهى به]مرگش گفت: بر هيچ كارى از دنيا تأسّف نمى خورم، جز آن كه با گروه طغيانگر نجنگيدم.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از خيثمة بن عبدالرحمان ـ: شنيدم كه مردى به سعد بن مالك گفت: به درستى كه على عليه السلام تو را سرزنش مى كند. چرا از بيعتِ با او سر باز زدى؟ سعد گفت: سوگند به خداوند كه اين نظرى بود كه بدان رسيدم و اشتباه كردم. به درستى كه به علىّ بن ابى طالب عليه السلام، سه خصلت داده شده است كه اگر يكى از آنها نصيب من شده بود، از دنيا و آنچه در آن است، برايم دوست داشتنى تر بود.

مروج الذهبـ به نقل از ابن عايشه و ديگران ـ: پس از آن كه سعد، على عليه السلام را ستايش نمود و براى وى، خصلت هايى ياد كرد و آرزو كرد كه يكى از آنها را داشته باشد، معاويه به او گفت: بنشين و پاسخ گفته هايت را بشنو. تو هيچ گاه مانند الآن، نزد من شايسته سرزنش نبوده اى. [اگر چنين بود] چرا او را يارى نكردى؟ چرا از بيعت با وى باز نشستى؟ حقيقتاً اگر آنچه را تو درباره على عليه السلام شنيدى، من از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيده بودم، تا زنده بودم، خدمت گزار وى مى بودم. سعد گفت: سوگند به خداوند كه من به اين مقام، از تو سزاوارترم. سپس معاويه گفت: فرزندان قبيله عُذره، اين را از تو نمى پذيرند (گفته شده كه سعد، از مردان قبيله عذره بود).