حدیث دربارهروانه كردن سپاه اُسامه
الإرشاد:. فَلَمّا سَلَّمَ [النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله مِنَ الصَّلاةِ]انصَرَفَ إلى مَنزِلِهِ، وَاستَدعى أبا بَكرٍ وعُمَرَ وجَماعَةً مِمَّن حَضَرَ المَسجِدَ مِنَ المُسلِمينَ، ثُمَّ قالَ: أ لَم آمُر أن تُنفِذوا جَيشَ اُسامَةَ؟ قالوا: بَلى يا رَسولَ اللّهِ. قالَ: فَلِمَ تَأَخَّرتُم عَن أمري؟ فَقالَ أبو بَكرٍ: إنَّني كُنتُ خَرَجتُ ثُمَّ عُدتُ لِاُجَدِّدَ بِكَ عَهدا. وقالَ عُمَرُ: يا رَسولَ اللّهِ، لَم أخرُجُ لِأَنَّني لَم اُحِبَّ أن أسأَلَ عَنكَ الرَّكبَ.
فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: فَأَنفِذوا جَيشَ اُسامَةَ، فَأَنفِذوا جَيشَ اُسامَةَ ـ يُكَرِّرُها ثَلاثَ مَرّاتٍ ـ ثُمَّ اُغمِيَ عَلَيهِ مِنَ التَّعَبِ الَّذي لَحِقَهُ وَالأَسَفِ ۱، فَمَكَثَ هُنَيهَةً مُغمىً عَلَيهِ، وبَكَى المُسلِمونَ، وَارتَفَعَ النَّحيبُ مِن أزواجِهِ ووُلِدِه وَالنِّساءِ المُسلِماتِ ومَن حَضَرَ مِنَ المُسلِمينَ. ۲
الإرشاد:. چون پيامبر صلى الله عليه و آله سلام نماز را داد، به خانه اش بازگشت و ابو بكر و عمر و گروهى از مسلمانانِ حاضر در مسجد را فرا خوانْد. سپس گفت: «آيا فرمان ندادم كه سپاه اسامه را روانه كنيد؟». گفتند: چرا، اى پيامبر خدا! گفت: «پس چرا در فرمانم تأخير روا داشتيد؟». ابو بكر گفت: من رفته بودم؛ امّا بازگشتم تا تجديد عهدى با تو كرده باشم. عمر [نيز]گفت: اى پيامبر خدا! من نرفتم؛ چون دوست نداشتم خبر تو را از كاروان ها بگيرم.
پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «سپاه اسامه را روانه كنيد. سپاه اسامه را روانه كنيد» و آن را سه بار تكرار كرد. سپس به دليل رنج و اندوه شديدى كه از اين واقعه به او دست داده بود، بيهوش شد و اندكى در همين حال ماند. مسلمانان گريستند و صداى گريه از همسران و فرزندان او و زنان مسلمان و ديگر مسلمانان حاضر، بلند شد.