حدیث دربارهولايت على، ولايت خدا و پيامبر است

الإمام الصادق عليه السلامـ في قَولِهِ تَعالى: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ» ـ: إنَّما يَعني: أولى بِكُم؛ أي أحَقُّ بِكُم، وبِاُمورِكُم، وأنفُسِكُم، وأموالِكُم، اللّهُ ورسولُهُ وَالَّذينَ آمَنوا؛ يَعني عَلِيّا وأولادَهُ الأَئِمَّةَ عليهم السلامإلى يَومِ القِيامَةِ. ۱

امام صادق عليه السلامـ درباره گفته خداى متعال: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه.» ـ: مقصود [از «ولىّ شما» ]، اين است كه خدا، پيامبر او، و مؤمنان (يعنى: على عليه السلام و آن فرزندانش كه امام هستند)، تا روز قيامت، به شما و كارها و جان ها و دارايى هايتان اولويت دارند.

۱.الكافي: ج 1 ص 288 ح 3 عن أحمد بن عيسى.

کلیدواژه‌ها احادیث ولایت ولایت علی ولایت خدا و پیامبر است

احادیث دیگر این موضوع

الدرّ المنثورـ به نقل از ابو رافع ـ: بر پيامبر خدا وارد شدم، در حالى كه خواب وحى، او را در ربوده بود. لَختى درنگ كردم. پيامبر صلى الله عليه و آله بيدار شد، در حالى كه مى گفت: « «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» . سپاس، خداى را كه نعمت هايش را بر على تمام كرد. فضل در سعد السعود آمده است: «و تفضيل، يعنى برترى دادن على.». خدا بر على، گوارا باد!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على بن ابى طالب، برادر و وصى و جانشين من و [نيز]امام پس از من است؛ كسى كه جايگاهش نزد من، همچون جايگاه هارون براى موسى عليه السلام است، جز آن كه پيامبرى پس از من نيست. او ولىّ شما پس از خدا و پيامبر خداست و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ آن [ولايت]را در آيه اى از كتابش بر من نازل كرد: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» و على بن ابى طالب، نماز گزارد و در ركوع، صدقه داد و در همه حال، قصدش خدا بود.

تاريخ دمشقـ به نقل از عمر بن على بن ابى طالب، از پدرش ـ: اين آيه: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» بر پيامبر خدا نازل شد. پس پيامبر خدا [از خانه]بيرون آمد و به مسجد وارد شد. مردم در حال نماز خواندن بودند، برخى در ركوع و برخى ايستاده، كه بينوايى وارد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: «اى مسكين! آيا كسى به تو چيزى بخشيد؟». گفت: نه، جز همين ركوع كننده (يعنى على عليه السلام) كه انگشترش را به من بخشيد.

امام على عليه السلام:در مسجد، نماز مى گزاردم كه مسكينى در آمد و چيزى درخواست كرد. من در ركوع بودم انگشترم را از انگشتم [در آوردم و]به او دادم و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ درباره من، چنين نازل كرد: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» .

تفسير الطبرىـ به نقل از مجاهد، درباره گفته خداى متعال: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» ـ: درباره على بن ابى طالب نازل شد كه در حال ركوع، صدقه داد.

أنساب الأشرافـ به نقل از ابن عبّاس ـ: آيه «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» ، درباره على عليه السلام نازل شد.

المتّفق و المفترقـ به نقل از ابن عبّاس ـ: على عليه السلام در حال ركوع، انگشترش را صدقه داد. پيامبر صلى الله عليه و آله به مسكين فرمود: «چه كسى اين انگشتر را به تو داد؟». گفت: آن كه در ركوع است. پس خداى متعال، درباره او، آيه: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» را نازل كرد.

تفسير الفخر الرازىـ به نقل از عبد اللّه بن سلام، درباره گفته خداى متعال: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]مؤمنانى كه نماز مى گزارند و در حال ركوع، صدقه مى دهند» ـ: چون اين آيه نازل شد، گفتم: اى پيامبر خدا! من ديدم كه على عليه السلام انگشترش را در حال ركوع به نيازمندى صدقه داد. پس ما او را ولىّ خود مى گيريم.