حدیث دربارهپروردگارا ! مرا تنها مگذار

شرح نهج البلاغة:ـ لَمّا بارَزَ عَلِيٌّ عَمرا ـإنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله ما زالَ رافِعا يَدَيهِ، مُقمِحا ۱ رَأسَهُ نَحوَ السَّماءِ، داعِيا رَبَّهُ قائِـلاً: اللّهُمَّ إنَّكَ أخَذتَ مِنّي عُبَيدَةَ يَومَ بَدرٍ، وحَمزَةَ يَومَ اُحُـدٍ، فَاحفَظ عَلَيَّ اليَومَ عَلِيّا؛ «رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْوَ رِثِينَ» ۲! ۳
شرح نهج البلاغة:چون على عليه السلام با عمرو [بن عبد ود] به مبارزه پرداخت، پيامبر خدا، پيوسته دستانش بالا بود و با چشمانى فرو هشته، سر به آسمان داشت و پروردگارش را مى خواند و چنين گفت: «خدايا! در جنگ بدر، عبيده را از من گرفتى و در جنگ احد، حمزه را. پس امروز، على را برايم حفظ فرما. «پروردگارا! مرا تنها مگذار، هر چند كه تو بهترين بازمانده اى» ».
۱.الإقْماح: رَفْعُ الرأس وغَضُّ البَصَر (النهاية: ج 4 ص 106 «قمح»).
۲.الأنبياء: 89.
۳.شرح نهج البلاغة: ج 19 ص 61؛ بحار الأنوار: ج 39 ص 3.

احادیث دیگر این موضوع

۲