حدیث دربارهجنگ بدر

الإمام عليّ عليه السلام:لَقَد تَعَجَّبتُ يَومَ بَدرٍ مِن جُرأَةِ القَومِ، وقَد قَتَلتُ الوَليدَ بنَ عُتبَةَ، وقَتَلَ حَمزَةُ عُتبَةَ وشَرِكتُهُ في قَتلِ شَيبَةَ، إذ أقبَلَ إلَيَّ حَنظَلَةُ بنُ أبي سُفيانَ، فَلَمّا دَنا مِنّي ضَرَبتُهُ ضَربَةً بِالَّسيفِ فَسالَت عَيناهُ، فَلَزِمَ الأَرضَ قَتيلاً. ۱
امام على عليه السلام:من در جنگ بدر از جرئت مكّيان تعجّب كردم. با اين كه من، وليد بن عتبه را كشته بودم و حمزه، عتبه را و هر دو در كشتن شيبه شركت كرده بوديم، حنظلة بن ابى سفيان به من رو آورد و چون به من نزديك شد، با شمشير، ضربه اى به او زدم كه چشمانش از كاسه سر بيرون زد و بى جان بر زمين افتاد.
۱.الإرشاد: ج 1 ص 75، إعلام الورى: ج 1 ص 170 وليس فيه «وقتل حمزة عتبة وشَرَكْته في قتل شيبة» كلاهما عن جابر عن الإمام الباقر عليه السلام، كشف الغمّة: ج 1 ص 186.

احادیث دیگر این موضوع

۸
المناقب، ابن شهر آشوبـ به نقل از محمّد بن حنفيّه ـ: پيامبر خدا در غزوه بدر، هنگامى كه اصحابش از تهيه آب وا ماندند، على عليه السلام را براى آب آوردن فرستاد. چون على عليه السلام به چاه متروك درآمد و مشك را از آب، پُر كرد، همين كه آن را بيرون آورد، بادى وزيد و آن را ريخت. او دوباره به چاه بازگشت و مشك را پُر كرد و بيرون آورد. بادى وزيد و آن را ريخت و همين گونه تا سه بار. بار چهارم، آن را پُر كرد و به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و قصّه را باز گفت. پيامبر خدا فرمود: «باد نخست، جبرئيل عليه السلام بود كه با هزار فرشته همراهش بر تو سلام دادند و باد دوم، ميكائيل عليه السلام بود كه با هزار فرشته همراهش بر تو سلام دادند و باد سوم، اسرافيل عليه السلام بود كه با هزار فرشته همراهش بر تو سلام دادند». در روايتى آمده است كه پيامبر خدا ادامه داد: «آنان، جز براى حفاظت از تو نيامدند.». پيامبر خدا صلى الله عليه و آله همواره مى فرمود: «على عليه السلام تنها در يك شب، سه هزار و سه منقبت داشت».