ستايش نيكو

امام على عليه السلام:هر كه نيكى كند، ستايش نيكو به دست مى آورد.

امام على عليه السلام:بخشش را، هر چند زياد باشد، بسيار مشمار؛ چرا كه ستايش نيكو، از آن بيشتر است.

امام على عليه السلام:نيكى كن تا سپاست گويند.

امام على عليه السلام:كار نيك كنيد تا سپاس را به دست آوريد.

امام على عليه السلام:مورد ستايش قرار نمى گيرد، جز آن كه نيكى خود را نثار كند.

امام على عليه السلام:هر كه كار نيكش افزون باشد، همگان او را برتر شمرند.

امام على عليه السلام:با كار نيك، سپاس ادامه مى يابد.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: كسى كه پيشاپيش، كار نيك كند، سودش در اين سودا، ستايش است.

امام على عليه السلام:كسى كه كار نيك و پسنديده كند، به سپاس فراوان دست مى يابد.

امام على عليه السلام:نيازى كه نيكوكاران به انجام دادن كار نيك دارند، بيش از نيازى است كه بهره مندان از نيكى به آن دارند؛ چرا كه ستايش و ياد و پاداش نيكى، از آنِ نيكوكاران است. و بدان كه هر كرامتى از خود نشان مى دهى يا كار نيكى كه درباره يكى از مردم انجام مى دهى، همانا خودت را با آن گرامى داشته اى و آبروى خويش را با آن آراسته اى. پس، از ديگرى مخواه كه تو را سپاسگزار كارى باشد كه براى خودت كرده اى.

امام على عليه السلام:هر كه نيكىِ خود را نثار كند، يادش همه جا [بر زبان ها]آيد.

امام على عليه السلام:هر كه نيكى اش نزديك باشد، آوازه اش تا دوردست ها مى رود.

امام على عليه السلام:هر كه نيكى اش زياد باشد، ستايش مى شود.

امام على عليه السلام:هر كه نيكى نكند، ستايش نشود.

امام على عليه السلام:نيكى، زبان را مى بندد.

امام صادق عليه السلام:شاعرى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و از ايشان درخواست كرد و پيامبر صلى الله عليه و آله را ستود. ايشان به يكى از اصحاب فرمود: «با او برو و زبانش را قطع كن». مردى صحابى رفت و [بلافاصله] برگشت و گفت: اى پيامبر خدا! زبانش را قطع كنم؟! فرمود: «تو را دستور دادم كه با بخشش، زبانش را ببُرى».

السنن الكبرىـ به نقل از عكرمه ـ: شاعرى نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد. پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود: «اى بلال! زبانش را از من ببُر». بلال، چهل درهم و يك جامه به او داد. آن مرد گفت: به خدا قسم، زبانم را بريدى. به خدا قسم، زبانم را بريدى.