صله رحم

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خوش دارد كه عمرش طولانى و روزى اش فراوان شود، از خدا پروا كند و صله رحم نمايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا يك گروه كه گنهكارند و نه نيكوكار، آن گاه كه به خويشاوندان خود رسيدگى مى كنند، اموالشان افزون و عمرهايشان طولانى مى شود، تا چه رسد به آن كه نيكان و نيكوكاران باشند!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نيكى، مايه افزايش عمر است.

امام على عليه السلامـ مى فرمود ـ: برترين چيزى كه وسيله جويان به آن متوسّل مى شوند، ايمان به خدا و پيامبرش. و صله رحم است، كه مايه فزونى ثروت و تأخير افتادن اجل است.

امام صادق صلى الله عليه و آله:ما چيزى را جز صله رحم نمى دانيم كه عمر را بيفزايد، ۲ تا آن جا كه گاهى عمر كسى سه سال است، آن گاه اهل صله رحم مى شود. خداوند هم سى سال بر عمرش مى افزايد و آن را سى و سه سال مى كند. [نيز] گاهى عمر كسى سى و سه سال است. از خويشاوندانش مى بُرد. خداوند هم سى سال از آن مى كاهد و عمرش را به سه سال كاهش مى دهد.

الأمالىـ به نقل از داوود بن كثير رقى ـ: نزد امام صادق عليه السلامنشسته بودم. امام عليه السلام از پيش خود، چنين سخن آغاز كرد: «اى داوود! روز پنجشنبه، كارهاى شما بر من عرضه شد. در ميان كارهاى تو كه بر من عرضه شد، صله رحم تو نسبت به فلان پسر عمويت بود كه مرا خوشحال ساخت. دانستم كه صله رحم تو نسبت به او، مايه تباهىِ عمر او و به پايان رسيدن مهلتش مى شود». [راوى خبر، داوود، مى گويد:]پسرعمويى داشتم كه دشمن امام عليه السلام، ناصبى و خبيث بود. فهميدم كه وضع او و خانواده اش خوب نيست. پيش از آن كه به سوى مكّه خارج شوم، براى او خرجى حواله كردم. چون به مدينه رسيدم، امام صادق عليه السلامآن را به من خبر داد.

الاختصاصـ به نقل از على بن حمزه ـ: موسى بن جعفر عليهماالسلامبه يعقوب گفت: «. امّا برادرت، در مسافرتش پيش از آن كه به خانواده اش برسد، مى ميرد و تو هم از كار خود، پشيمان خواهى شد؛ چرا كه شما رابطه خويش را از هم بريده ايد؛ پس عمرتان كوتاه شده است». آن مرد پرسيد: اجل من كىْ است؟ فرمود: «اجل تو فرا رسيده بود، تا آن كه به عمّه ات نيكى رساندى. خداوند هم عمر تو را بيست سال افزود و اجلت را به تأخير انداخت».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دوست مى دارد كه خداوند، عمرش را طولانى و روزى اش را گسترده سازد، صله رحم كند.