حدیث دربارهگزينش خداوند

عنه عليه السلام:إنَّ اللّهَ لَمّا خَلَقَ الخَلقَ فَجَعَلَهُ فِرقَتَينِ، فَجَعَلَ خِيَرَتَهُ في إحدَى الفِرقَتَينِ، ثُمَّ جَعَلَهُم أثلاثاً، فَجَعَلَ خِيَرَتَهُ في إحدَى الأَثلاثِ، ثُمَّ لَم يَزَل يَختارُ حَتَّى اختارَ عَبدَ مَنافٍ، ثُمَّ اختارَ مِن عَبدِ مَنافٍ هاشِماً، ثُمَّ اختارَ مِن هاشِمٍ عَبدَ المُطَّلِبِ، ثُمَّ اختارَ مِن عَبدِ المُطَّلِبِ عَبدَ اللّهِ، وَاختارَ مِن عَبدِ اللّهِ مُحَمَّدا رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله. فَكانَ أطيَبَ النّاسِ وِلادَةً وأطهَرَها، فَبَعَثَهُ اللّهُ بِالحَقِّ بَشيرا ونَذيرا، وأنزَلَ عَلَيهِ الكِتابَ؛ فَلَيسَ مِن شَيءٍ إلاّ فِي الكِتابِ تِبيانُهُ. ۱

امام صادق عليه السلام:چون خداوند، همه آفريده ها را آفريد، آنها را دو بخش كرد و برگزيده هاى خويش را در بخشى قرار داد و سپس آنها را سه قسمت كرد و برگزيده خود را در يكى از سه قسمت، قرار داد. سپس پيوسته برمى گزيد، تا آن كه عبد مناف را برگزيد. او سپس از عبد مناف، هاشم را؛ و از ميان [بنى]هاشم، عبد المطّلب را؛ و از ميان عبد المطّلب، عبد اللّه را؛ و از عبد اللّه، محمّد، پيامبر خدا را برگزيد. پس پيامبر صلى الله عليه و آله از همه مردم، پاك نهادتر و پاكزادتر بود. خداوندْ او را به حق، مژده دهنده و بيم دهنده برانگيخت و كتاب خويش را بر او نازل فرمود. پس هيچ چيز نيست، مگر آن كه بيان آن در كتاب الهى هست.

۱.تفسير العيّاشي: 1 / 6 / 12 عن محمّد بن حمران.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر شناخت خیر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، از ميان هر چيزى، چهار [نمونه] را برگزيد: از ميان فرشتگان، جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل عليهم السلامرا برگزيد. و از ميان پيامبران، چهار نفر را براى شمشير و جهاد برگزيد: ابراهيم و داوود و موسى و من. و از ميان خاندان ها، چهار خاندان را برگزيد و فرمود: «خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد» . و از ميان شهرها، چهار شهر را برگزيد و فرمود: «سوگند به انجير و زيتون * و طور سينا * و اين شهر امن» . «انجير»، مدينه است. «زيتون»، بيت المقدس است. «طور سينا»، كوفه است بديهى است كه طور سينا، مكانى جز كوفه است. بنا بر اين، روايت مذكور، به تفسير آيه، ناظر نيست؛ بلكه بيانگر تأويل آن است، چنان كه «انجير» را به مدينه و «زيتون» را بيت المقدس، تأويل كرده است. و «اين شهر امن»، مكّه است. و از ميان زنان، چهار بانو را برگزيد: مريم، آسيه، خديجه و فاطمه. و از ميان [اعمال] حج، چهار عمل را برگزيد: ثج، عَج، احرام و طواف. ثج، قربانى است و عج، زمزمه لبّيك مردم. و از ميان ماه ها، چهار ماه را برگزيد: رجب، شوّال، ذى قعده و ذى حجّه. و از ميان روزها، چهار روز را برگزيد: روز جمعه، روز تَرويَه (هشتم ذى حجّه)، روز عَرَفه و روز قربانى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند از ميان روزها جمعه را و از ميان ماه ها ماه رمضان را و از ميان شب ها شب قدر را برگزيد و مرا از ميان همه پيامبران برگزيد و از من على را برگزيد و او را بر همه اوصيا برترى بخشيد، و از على، حسن و حسين را برگزيد و از حسين، اوصياى از فرزندان او را، كه آنان تحريف غلوكنندگان و فرقه سازى باطلگرايان و تأويل گمراهگران را از قرآن دور مى سازند. نهمينِ آنان «قائم» آنان است. اوست ظاهرشان و اوست باطنشان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به على عليه السلام ـ: اى على! خداوند بر همه جهانيان، نظر افكنْد. پس، از ميان آنان، مرا بر مردان جهان برگزيد. سپس در نگاه دوم، تو را بر مردان برگزيد. سپس در نگاه سوم، امامانِ از فرزندان تو را بر مردان جهان برگزيد. سپس در نگاه چهارم، فاطمه را بر زنان جهان برگزيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند از ميان سخن ها، چهار سخن را برگزيد: «سبحان اللّه»، «الحمد للّه»، «لا إله إلاّ اللّه» و «اللّه أكبر». هر كس «سبحان اللّه» بگويد، براى او بيست حسنه نوشته مى شود و بيست گناه از او فرو مى ريزد. هر كس «اللّه أكبر» بگويد، [نيز]مانند همان است و هر كس «لا إله إلاّ اللّه» بگويد، [نيز]مانند همان است. و هر كس از جانب خودش «الحمد للّه ربّ العالمين» بگويد، براى او سى حسنه نوشته مى شود و سى گناه از او فرو مى ريزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه دوست دارد به شاخه سرخى كه خداوندْ آن را با دست قدرت خويش كاشته است بنگرد و بر آن چنگ زند، با على و امامانِ از نسل او پيوندِ «ولايت» داشته باشد، كه آنان برگزيدگان خداوند، و از هر گناه و لغزشى مصون اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به يقين، بهترين سخن، كتاب خداوند متعال است. رستگار، كسى است كه خداوند، آن را در دلش بيارايد و او را پس از كفر، وارد اسلام كند و وى، آن را بر سخنان مردم برگزيند. همانا آن، بهترين و رساترين سخن است. آنچه را خدا دوست مى دارد، دوست بداريد. خدا را با همه دلتان دوست بداريد و از سخن و ياد خدا ملول و خسته نشويد و دل هايتان از آن دچار قساوت نشود. مقصود، آن است كه تلاش كنيد هنگام خواندن يا شنيدن سخن خدا، با ياد او، نرمش و رقّت قلب پيدا كنيد. همانا خداوند از ميان هر چه مى آفريند، برگزيده اى دارد ـ و خدا آنها را نام برده و معيّن كرده است ـ: بهترين از كردارها، و برگزيدگان از بندگانش، و از سخنان، شايسته اش، و نيز از هر حلال و حرامى كه براى مردم فرستاده شده است. متن اصلى عربى در كتاب ها و منابع، به دو صورت و با كمى تشويش نقل شده است و ترجمه فوق، برداشت ماست. پس خدا را بپرستيد و چيزى را شريك او قرار ندهيد و از او به نحو شايسته پروا داشته باشيد و در سخنان شايسته اى كه بر زبان مى آوريد، به خدا راست بگوييد، و با آسايش الهى، ميان خودتان دوستى كنيد. خداوند از اين كه پيمانش شكسته شود، خشمگين مى شود.