حدیث دربارهپيشوايى اهل بيت

شرح نهج البلاغة:إنَّ سَلمانَ وَالزُّبَيرَ وَالأَنصارَ كانَ هَواهُم أن يُبايِعوا عَلِيّا عليه السلام بَعدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، فَلَمّا بويِعَ أبو بَكرٍ قالَ سَلمانُ: أصَبتُمُ الخِبرَةَ وأخطَأتُمُ المَعدِنَ. وقالَ يَومَئِذٍ: أصَبتُم ذَا السِّنِّ مِنكُم، وأخطَأتُم أهلَ بَيتِ نَبِيِّكُم، لَو جَعَلتُموها فيهِم مَا اختَلَفَ عَلَيكُمُ اثنانِ، ولَأَكَلتُموها رَغَدا. ۱

شرح نهج البلاغة:سلمان، زبير و انصار مايل بودند كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله، با على عليه السلام بيعت كنند. چون مردم با ابو بكر بيعت كردند، سلمان گفت: «به خبره دست يافتيد؛ امّا سرچشمه را از دست داديد». و آن روز گفت: «در پىِ سالخورده خويش رفتيد؛ امّا درباره خاندان پيامبرتان بيراهه رفتيد. اگر حكومت را در اين خاندان قرار داده بوديد، هرگز دو نفر هم اختلاف نمى كردند و از نعمت الهى، فراوان برخوردار مى شديد».

۱.شرح نهج البلاغة: 2 / 49 و ج6 / 43 وراجع الاحتجاج: 1 / 217 / 38.

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام اسباب برکت +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه در آن به تقوا برمى انگيزاند ـ: امّا بعد، شما را به پرواى الهى سفارش مى كنم. هر كه پروا پيشه كند، سختى ها، پس از آن كه نزديك شده اند، از او دور مى شوند. و رحمت، پس از آن كه كوچيده است، به سويش باز مى گردد و نعمت ها، پس از آن كه خشكيده اند، بر او سرشار مى شوند و بركت، پس از آن كه كاهش يافته است، بر او سرازير مى گردد.

امام باقر عليه السلام:در كتابِ على بن حسين عليهماالسلام چنين يافتيم: « «همانا اولياى الهى، نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى شوند» ، آن گاه كه واجبات الهى را به جا آورند و به سنّت هاى پيامبر خدا عمل كنند و از حرام هاى الهى بپرهيزند و در جلوه (شكوفايىِ) دنياى كنونى، پارسايى ورزند و به آنچه پيش خداست، دل ببندند و در پى رزق پاكيزه خدا باشند، بى آن كه خواستار فخر نمودن و مال اندوزى باشند. آن گاه آنچه از حقوق واجب بر عهده آنان است، ادا كنند. آنان، كسانى هستند كه خداوند به آنان در آنچه به دست آورده اند، بركت داده است، و بر آنچه براى آخرت خويش، پيش فرستاده اند، پاداش مى يابند».

امام صادق عليه السلامـ درباره كلام خداوند: «هر كس از خداوند پروا كند، خداوند. او را از جايى كه گمان نمى كند، روزى مى بخشد» ـ: يعنى در آنچه به آنان داده، بركت قرار مى دهد.

امام حسن عليه السلام:گر مردم سخن خدا و پيامبرش را مى شنيدند، آسمانْ بارانش را، و زمينْ بركتش را به آنان مى بخشيد و هرگز در اين امّت، اختلاف و زد و خورد پيش نمى آمد و همه از نعمت سرسبز دنيا تا روز قيامت، برخوردار مى شدند.

امام حسين عليه السلامـ در بيان آنچه هنگام ظهور امام زمان عليه السلام رخ مى دهد ـ: بركت از آسمان به سوى زمين فرو مى ريزد، تا آن جا كه درخت، از ميوه فراوانى كه خداوند در آن مى افزايد، مى شكند.] مردم،] ميوه زمستان را در تابستان و ميوه تابستان را در زمستان مى خورند و اين، معناى سخن خداوند است كه: «و اگر مردمِ آبادى ها ايمان مى آوردند و پروا پيشه مى كردند، بركت هايى از آسمان و زمين به روى آنان مى گشوديم؛ ليكن تكذيب كردند» .

أنساب الأشرافـ به نقل از ابو عمرو جونى ـ: وقتى با ابو بكر بيعت شد، سلمان گفت: «كرداد و نكرداد؛ يعنى كرديد و نكرديد! اگر با على عليه السلامبيعت مى كردند، از بالاى سر و زير پايشان [از نعمت هاى الهى]برخوردار مى شدند».