حدیث دربارهگزينش خداوند

الإمام الحسن عليه السلام:إنّا أهلُ بَيتٍ أكرَمَنَا اللّهُ بِالإِسلامِ، وَاختارَنا وَاصطَفانا وَاجتَبانا، فَأَذهَبَ عَنَّا الرِّجسَ وطَهَّرَنا تَطهيرا. وَالرِّجسُ هُوَ الشَّكُّ؛ فَلا نَشُكُّ فِي اللّهِ الحَقِّ ودينِهِ أبَدا، وطَهَّرَنا مِن كُلِّ أفنٍ وغَيَّةٍ مُخلَصينَ إلى آدَمَ؛ نِعمَةً مِنهُ. ۱

امام حسن مجتبى عليه السلام:ما خاندانى هستيم كه خداوند، ما را به سبب اسلام، گرامى داشته و ما را برگزيده و پليدى را از ما دور نموده و ما را به كمال و تمام، پاك ساخته است ـ و پليدى، همان شك است و ما درباره خداى حق و آيين او، هرگز شك نمى كنيم ـ و ما را از هر كاستى و گمراهى، پاك ساخته است و تا حضرت آدم، برگزيدگان خداييم و اين، نعمتى از سوى اوست.

۱.الأمالي للطوسي: 562 / 1174 عن عبد الرحمن بن كثير عن الإمام الصادق عن أبيه عن الإمام زين العابدين عليهم السلام، بحار الأنوار: 72 / 152 / 29 نقلاً عن كتاب البرهان وفيه: «وطهّرنا وأولادنا من.».

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر شناخت خیر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال، از ميان هر چيزى، چهار [نمونه] را برگزيد: از ميان فرشتگان، جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل عليهم السلامرا برگزيد. و از ميان پيامبران، چهار نفر را براى شمشير و جهاد برگزيد: ابراهيم و داوود و موسى و من. و از ميان خاندان ها، چهار خاندان را برگزيد و فرمود: «خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد» . و از ميان شهرها، چهار شهر را برگزيد و فرمود: «سوگند به انجير و زيتون * و طور سينا * و اين شهر امن» . «انجير»، مدينه است. «زيتون»، بيت المقدس است. «طور سينا»، كوفه است بديهى است كه طور سينا، مكانى جز كوفه است. بنا بر اين، روايت مذكور، به تفسير آيه، ناظر نيست؛ بلكه بيانگر تأويل آن است، چنان كه «انجير» را به مدينه و «زيتون» را بيت المقدس، تأويل كرده است. و «اين شهر امن»، مكّه است. و از ميان زنان، چهار بانو را برگزيد: مريم، آسيه، خديجه و فاطمه. و از ميان [اعمال] حج، چهار عمل را برگزيد: ثج، عَج، احرام و طواف. ثج، قربانى است و عج، زمزمه لبّيك مردم. و از ميان ماه ها، چهار ماه را برگزيد: رجب، شوّال، ذى قعده و ذى حجّه. و از ميان روزها، چهار روز را برگزيد: روز جمعه، روز تَرويَه (هشتم ذى حجّه)، روز عَرَفه و روز قربانى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند از ميان روزها جمعه را و از ميان ماه ها ماه رمضان را و از ميان شب ها شب قدر را برگزيد و مرا از ميان همه پيامبران برگزيد و از من على را برگزيد و او را بر همه اوصيا برترى بخشيد، و از على، حسن و حسين را برگزيد و از حسين، اوصياى از فرزندان او را، كه آنان تحريف غلوكنندگان و فرقه سازى باطلگرايان و تأويل گمراهگران را از قرآن دور مى سازند. نهمينِ آنان «قائم» آنان است. اوست ظاهرشان و اوست باطنشان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به على عليه السلام ـ: اى على! خداوند بر همه جهانيان، نظر افكنْد. پس، از ميان آنان، مرا بر مردان جهان برگزيد. سپس در نگاه دوم، تو را بر مردان برگزيد. سپس در نگاه سوم، امامانِ از فرزندان تو را بر مردان جهان برگزيد. سپس در نگاه چهارم، فاطمه را بر زنان جهان برگزيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند از ميان سخن ها، چهار سخن را برگزيد: «سبحان اللّه»، «الحمد للّه»، «لا إله إلاّ اللّه» و «اللّه أكبر». هر كس «سبحان اللّه» بگويد، براى او بيست حسنه نوشته مى شود و بيست گناه از او فرو مى ريزد. هر كس «اللّه أكبر» بگويد، [نيز]مانند همان است و هر كس «لا إله إلاّ اللّه» بگويد، [نيز]مانند همان است. و هر كس از جانب خودش «الحمد للّه ربّ العالمين» بگويد، براى او سى حسنه نوشته مى شود و سى گناه از او فرو مى ريزد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه دوست دارد به شاخه سرخى كه خداوندْ آن را با دست قدرت خويش كاشته است بنگرد و بر آن چنگ زند، با على و امامانِ از نسل او پيوندِ «ولايت» داشته باشد، كه آنان برگزيدگان خداوند، و از هر گناه و لغزشى مصون اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به يقين، بهترين سخن، كتاب خداوند متعال است. رستگار، كسى است كه خداوند، آن را در دلش بيارايد و او را پس از كفر، وارد اسلام كند و وى، آن را بر سخنان مردم برگزيند. همانا آن، بهترين و رساترين سخن است. آنچه را خدا دوست مى دارد، دوست بداريد. خدا را با همه دلتان دوست بداريد و از سخن و ياد خدا ملول و خسته نشويد و دل هايتان از آن دچار قساوت نشود. مقصود، آن است كه تلاش كنيد هنگام خواندن يا شنيدن سخن خدا، با ياد او، نرمش و رقّت قلب پيدا كنيد. همانا خداوند از ميان هر چه مى آفريند، برگزيده اى دارد ـ و خدا آنها را نام برده و معيّن كرده است ـ: بهترين از كردارها، و برگزيدگان از بندگانش، و از سخنان، شايسته اش، و نيز از هر حلال و حرامى كه براى مردم فرستاده شده است. متن اصلى عربى در كتاب ها و منابع، به دو صورت و با كمى تشويش نقل شده است و ترجمه فوق، برداشت ماست. پس خدا را بپرستيد و چيزى را شريك او قرار ندهيد و از او به نحو شايسته پروا داشته باشيد و در سخنان شايسته اى كه بر زبان مى آوريد، به خدا راست بگوييد، و با آسايش الهى، ميان خودتان دوستى كنيد. خداوند از اين كه پيمانش شكسته شود، خشمگين مى شود.