حدیث دربارهنيكى به خويشتن
عنه عليه السلام:مَن فَعَلَ مَعروفا فَإِنَّما صَنَعَ الخَيرَ لِنَفسِهِ، ولا يَطلُبُ مِن غَيرِهِ شُكرَ ما أولاهُ لِنَفسِهِ، ولكِن عَلى مَن اُنعِمَ عَلَيهِ أن يَشكُرَ النِّعمَةَ لِمُنعِمِها، فَإِن لَم يَفعَل فَقَد كَفَرَها. ۱
امام على عليه السلام:هر كه نيكى كند، به خويش نيكى كرده است و نبايد از ديگرى بخواهد كه سپاسگزار كارى باشد كه براى خود كرده است؛ ليكن بر كسى كه نعمتى مى يابد، سزاوار است كه سپاس آن نعمت را درباره صاحب نعمت ادا كند، كه اگر چنين نكند، آن نعمت را ناسپاسى كرده است.
۱.دعائم الإسلام: 2 / 320 / 1208.