حدیث دربارهكار براى خدا، گويا كه او را مى بينى

مسند ابن حنبل عن عبد اللّه بن عمر:أخبَرَني عُمَرُ بنُ الخَطّابِ أنَّهُم بَينا هُم جُلوسٌ أو قُعودٌ عِندَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله جاءَهُ رَجُلٌ يَمشي. ثُمَّ قالَ: يا رَسولَ اللّهِ. فَمَا الإِحسانُ؟ قالَ: أن تَعمَلَ للّهِِ كَأَنَّكَ تَراهُ؛ فَإِن لَم تَكُن تَراهُ فَإِنَّهُ يَراكَ. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: عمر بن خطّاب به من خبر داد كه در همان حال كه نزد پيامبر خدا نشسته بودند، مردى آمد كه راه مى رفت. سپس گفت: اى پيامبر خدا!. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه براى خدا چنان كار كنى كه گويا او را مى بينى. پس اگر او را نبينى، او تو را مى بيند».
۱.مسند ابن حنبل: 1 / 67 / 184 وص684 / 2927، مسند أبي حنيفة: 4 عن ابن مسعود، حلية الأولياء: 5 / 208 عن ابن عمر، كنز العمّال: 1 / 271 / 1357.

احادیث دیگر این موضوع

۲