حدیث دربارهنشانه هاى نيكان

عنه صلى الله عليه و آلهـ لِمُعاذِ بنِ جَبَلٍ ـ: ألا أدُلُّكَ عَلى أبوابِ الخَيرِ؟ الصَّومُ جُنَّةٌ، وَالصَّدَقَةُ تُطفِئُ الخَطيئَةَ كَما يُطفِئُ الماءُ النّارَ، وصَلاةُ الرَّجُلِ مِن جَوفِ اللَّيلِ. ثُمَّ تَلا: «تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ» حَتّى بَلَغَ «يَعْمَلُونَ ۱» . ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به معاذ بن جبل ـ: «آيا تو را به درهاى نيكى راهنمايى كنم؟ روزه، سپر است؛ صدقه، گناه را خاموش مى كند، آن گونه كه آب، آتش را؛ نماز خواندن شخص در دل شب». سپس پيامبر خدا آيه: «پهلوهايشان از رختخواب ها فاصله مى گيرد» را تا پايان آيه ۳ تلاوت فرمود.

۱.السجدة: 16 و 17.

۲.سنن الترمذي: 5 / 12 / 2616، سنن ابن ماجة: 2 / 1314 / 3973، مسند ابن حنبل: 8 / 235 / 22077 وليس فيه «كما يطفئ الماء النار» وكلّها عن معاذ بن جبل، كنز العمّال: 15 / 915 / 43579؛ الكافي: 2 / 24 / 15 عن سليمان بن خالد عن الإمام الباقر عليه السلام، فضائل الأشهر الثلاثة: 122 / 126، المحاسن: 1 / 450 / 1038 كلاهما عن عليّ بن عبد العزيز عن الإمام الصادق عليه السلاموالثلاثة الأخيرة نحوه، بحار الأنوار: 68 / 331 / 6.

۳.ترجمه كامل آيات 16 و 17 سوره سجده چنين است: «پهلوهايشان از رختخواب ها فاصله مى گيرد [و] پروردگارشان را از روى بيم و طمع مى خوانند و از آنچه روزى شان داده ايم، انفاق مى كنند * هيچ كس نمى داند چه چيزى از آنچه روشنى بخش ديدگان است، به [پاداشِ] آنچه انجام مى دادند، براى آنان پنهان كرده ام».

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر آنچه از نیکی خبر می دهد +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه درباره قومى اراده بقا يا رشد كند، به آنان بخشندگى و پاكدامنى عطا مى كند و هرگاه بخواهد قومى را نابود كند، درِ خيانت را بر آنان مى گشايد.

الكافىـ به نقل از سلمة بن محرز ـ: از امام باقر عليه السلامشنيدم كه مى فرمود: «از دانشى كه به ما آموخته اند، تفسير قرآن و احكام آن، و دانشِ دگرگونى زمان و حوادث آن است. خداوند، هرگاه درباره قومى اراده خيرى داشته باشد، به گوش آنان مى رساند و اگر به گوش كسى برساند كه شنوا نيست، اعراض كرده، روى برمى گرداند، گويا چيزى نشنيده است اشاره است به آيه: «وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لأََّسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ»(انفال، آيه 23).». آن گاه امام عليه السلام اندكى درنگ كرد. سپس فرمود: «اگر ما ظرفيّت يا دلى آماده بيابيم، مى گوييم؛ و ياريخواهى از خداست».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، فرشته اى را از مأموران بهشتى به سوى او مى فرستد. او هم بر سينه اش دست مى كشد و دل وى را بر پرداخت زكات، بخشنده مى سازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، قفل دلش را مى گشايد و در آن، يقين و راستى قرار مى دهد و دلش را نسبت به راهى كه مى پويد، آگاه مى سازد و دلش را سالم، زبانش را راستگو، اخلاقش را درست، گوشش را شنوا، و چشمش را بينا مى سازد.

سنن الترمذىـ به نقل از اَنـَس ـ: پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را به كار مى گيرد». گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه او را به كار مى گيرد؟ فرمود: «پيش از آن كه بميرد، او را به كارى شايسته موفّق مى دارد».

مسند ابن حنبلـ از عمرو بن حمق خزاعى ـ: او شنيد كه پيامبر خدا مى فرمود: «خداوند، هر گاه براى بنده اى نيكى اراده كند، او را به كار مى گيرد». گفته شد: به كار گرفتن او چيست؟ فرمود: «در آستانه مرگ، راهى براى كارى شايسته به رويش گشوده مى شود تا آنان كه پيرامون اويند، از او خرسند شوند».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو اُمامه ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود: «خداوند، هرگاه خير بنده اى را بخواهد، او را پيش از مرگ، پاك مى كند». گفتند: اى پيامبر خدا! پاك كننده بنده چيست؟ فرمود: «كارى شايسته است كه خداوند بر دلش مى اندازد تا [در پايان عمر،]با عمل نيكو جان دهد».

امام على عليه السلامـ در حديث معراج ـ: خداوند فرمود: «. اى احمد! اهل نيكى و اهل آخرت، چهره هايى لطيف دارند؛ بسيار باحيايند؛ نابخردى شان اندك، سودشان بسيار، و نيرنگشان كم است؛ مردم از دست آنان آسوده اند و جان آنان از مردم، در رنج است؛ سخنشان آهنگين و بر معيار است؛ و به حساب خود مى رسند و خود را [از اين جهت،] به زحمت ترجمه اين كلمه، بر اساس متن بحار الأنوار ـ كه صحيح تر است ـ انجام گرفته است. مى اندازند».