حدیث دربارهيارى خواستن از خدا

الإمام الباقر عليه السلامـ مِن دُعاءٍ كانَ يُسَمّيهِ الجامِعَ ـ: اللّهُمَّ إنّي أسأَلُكَ مَفاتيحَ الخَيرِ وخَواتيمَهُ، وسَوابِغَهُ وفَوائِدَهُ وبَرَكاتِهِ، وما بَلَغَ عِلمَهُ عِلمي، وما قَصَرَ عَن إحصائِهِ حِفظي. ۱

امام باقر عليه السلامـ در دعايى كه آن را «جامع» مى ناميد ـ: خداوندا! از تو گشايش هاى نيكى و فرجام هاى نيكو و فراوانى و بركات آن را، و آنچه را دانشم به آن مى رسد و آنچه را يادم از شمارش آن، كوتاه و ناتوان است، مى خواهم.

۱.الكافي: 2 / 588 / 26، تهذيب الأحكام: 3 / 76 / 234 وزاد فيه «وشرائعه» بعد «فوائده» وكلاهما عن أبي حمزة الثمالي، المقنعة: 178 / 15 من دون إسنادٍ إلى المعصوم، مصباح المتهجّد: 548 / 640 وفيه «وشرائعه» بدل «وسوابغه»، بحار الأنوار: 94 / 269 / 3.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر خاستگاه های خیر +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

مسند ابن حنبل ـ درباره عايشه ـ: پيامبر خدا به وى اين دعا را آموخت: «پروردگارا! از تو همه نيكى را مى خواهم، نيكى حال و آينده را، آنچه را بدانم و ندانم. خدايا! از تو از بهترين چيزى كه بنده و پيامبرت، محمّد، از تو خواسته است، مى خواهم و به تو از بدترين چيزى كه بنده و پيامبرت از آن به تو پناه آورده است، پناه مى برم. خداوندا! از تو بهشت و هر سخن و عملى را كه [مرا] به آن نزديك مى سازد، مى خواهم؛ و از تو مى خواهم كه هر چه را براى من مقدّر مى سازى، نيك باشد». در المصنَّف ابن ابى شيبه، پيش از جمله آخر، اين جمله را اضافه دارد: «و به تو از آتش و از آن سخن و عملى كه [مرا] به آن نزديك مى سازد، پناه مى برم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى صبح و شام خود ـ: پروردگارا! از تو نيكى ناگهانى مى خواهم و از بدىِ ناگهانى به تو پناه مى برم؛ چرا كه بنده، وقتى صبح و شام مى كند، نمى داند با چه چيزى رو به رو خواهد شد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن ابى اوفى ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد و گفت: اى پيامبر خدا! من نمى توانم از قرآن چيزى فرا بگيرم؛ به من چيزى بياموز كه مرا بس باشد. فرمود: «بگو: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلاّ اللّه و اللّه أكبر و لا حَولَ و لا قوّةَ إلاّ باللّه». گفت: اى پيامبر خدا! اين براى خداست. براى خودم چه؟ فرمود: «بگو: اللّهمّ اغفر لى و ارحمنى و عافِنى و اهدِنى و ارزقنى؛ خدايا! مرا بيامرز، مرا رحمت كن، مرا عافيت ببخش، مرا هدايت كن و روزى ام ده!». آن گاه آن مرد، در حالى كه كف دستانش را به هم بسته بود، رفت. پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود: «او دستانش را از نيكى، پر كرد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارا! از تو موجبات رحمتت، عوامل آمرزشت، بهره بردن از هر نيكى، و رستن از هر گناه را مى خواهم.

امام على عليه السلام:خداوند، ما و شما را از كسانى قرار دهد كه در [پرتو]رحمتش، با دل و جان، به سوى جايگاه هاى نيكان مى شتابند!

امام على عليه السلام:خدايا! براى پدران و مادران، حقوقى بر عهده ام واجب ساخته اى. از سوى من، اداى آن حقوق را به آنان، بر عهده گير؛ و آنان را بيامرز، آن گونه كه هر يكتاپرستى به همراه زنان و مردان مؤمن و برادران و خواهران، از درگاه تو اميد دارند؛ و ما و آنان را به نيكان ملحق ساز؛ و به ما و آنان بهشت هاى خودت را همراه با برگزيدگان نيك، ارزانى دار!

امام زين العابدين عليه السلام:خدايا!. مرا نگه دار از هر چه از تو، دورم مى سازد و ميان من و بهره ام از تو، جدايى مى افكند و از رسيدنم به پاداشى كه نزد تو مى جويم، باز مى دارد. راه نيكى ها را به سوى خودت برايم هموار ساز و شتافتن به سوى آنها را از راهى كه فرمان داده اى، آسان گردان و شوق و حرص در نيكى ها را، آن گونه كه خواسته اى، برايم فراهم كن!

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى صبح و شام خود ـ: خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در اين روز و اين شب و در همه روزهايمان، به نيكوكارى و دورى از بدى توفيق بده!