يارى خواستن از خدا

مسند ابن حنبل ـ درباره عايشه ـ: پيامبر خدا به وى اين دعا را آموخت: «پروردگارا! از تو همه نيكى را مى خواهم، نيكى حال و آينده را، آنچه را بدانم و ندانم. خدايا! از تو از بهترين چيزى كه بنده و پيامبرت، محمّد، از تو خواسته است، مى خواهم و به تو از بدترين چيزى كه بنده و پيامبرت از آن به تو پناه آورده است، پناه مى برم. خداوندا! از تو بهشت و هر سخن و عملى را كه [مرا] به آن نزديك مى سازد، مى خواهم؛ و از تو مى خواهم كه هر چه را براى من مقدّر مى سازى، نيك باشد». ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعاى صبح و شام خود ـ: پروردگارا! از تو نيكى ناگهانى مى خواهم و از بدىِ ناگهانى به تو پناه مى برم؛ چرا كه بنده، وقتى صبح و شام مى كند، نمى داند با چه چيزى رو به رو خواهد شد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن ابى اوفى ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد و گفت: اى پيامبر خدا! من نمى توانم از قرآن چيزى فرا بگيرم؛ به من چيزى بياموز كه مرا بس باشد. فرمود: «بگو: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلاّ اللّه و اللّه أكبر و لا حَولَ و لا قوّةَ إلاّ باللّه». گفت: اى پيامبر خدا! اين براى خداست. براى خودم چه؟ فرمود: «بگو: اللّهمّ اغفر لى و ارحمنى و عافِنى و اهدِنى و ارزقنى؛ خدايا! مرا بيامرز، مرا رحمت كن، مرا عافيت ببخش، مرا هدايت كن و روزى ام ده!». آن گاه آن مرد، در حالى كه كف دستانش را به هم بسته بود، رفت. پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود: «او دستانش را از نيكى، پر كرد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پروردگارا! از تو موجبات رحمتت، عوامل آمرزشت، بهره بردن از هر نيكى، و رستن از هر گناه را مى خواهم.

امام على عليه السلام:خداوند، ما و شما را از كسانى قرار دهد كه در [پرتو]رحمتش، با دل و جان، به سوى جايگاه هاى نيكان مى شتابند!

امام على عليه السلام:خدايا! براى پدران و مادران، حقوقى بر عهده ام واجب ساخته اى. از سوى من، اداى آن حقوق را به آنان، بر عهده گير؛ و آنان را بيامرز، آن گونه كه هر يكتاپرستى به همراه زنان و مردان مؤمن و برادران و خواهران، از درگاه تو اميد دارند؛ و ما و آنان را به نيكان ملحق ساز؛ و به ما و آنان بهشت هاى خودت را همراه با برگزيدگان نيك، ارزانى دار!

امام زين العابدين عليه السلام:خدايا!. مرا نگه دار از هر چه از تو، دورم مى سازد و ميان من و بهره ام از تو، جدايى مى افكند و از رسيدنم به پاداشى كه نزد تو مى جويم، باز مى دارد. راه نيكى ها را به سوى خودت برايم هموار ساز و شتافتن به سوى آنها را از راهى كه فرمان داده اى، آسان گردان و شوق و حرص در نيكى ها را، آن گونه كه خواسته اى، برايم فراهم كن!

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعاى صبح و شام خود ـ: خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در اين روز و اين شب و در همه روزهايمان، به نيكوكارى و دورى از بدى توفيق بده!

امام زين العابدين عليه السلام:خدايا! ما را از بندگان شايسته ات. و از آنان كه «در كارهاى نيك پيشتازند و براى انجام دادن آن، سبقت مى گيرند» ، قرار بده!

امام باقر عليه السلامـ در دعايى كه آن را «جامع» مى ناميد ـ: خداوندا! از تو گشايش هاى نيكى و فرجام هاى نيكو و فراوانى و بركات آن را، و آنچه را دانشم به آن مى رسد و آنچه را يادم از شمارش آن، كوتاه و ناتوان است، مى خواهم.

امام صادق عليه السلامـ در دعايى ـ: اى صاحب منّت و نعمت كه منّتى بر تو نيست.! مرا در پيشگاه خود، سعادتمند و موفّقِ به نيكى مقرّر كن و روزى ات را بر من گسترده گردان!

امام صادق عليه السلام:خداوندا! از تو سخن و عمل تائبان،. و پذيرش و توكّل مؤمنان، و اميد و نيكى نيكوكاران را مى خواهم.

امام صادق عليه السلام:خداوندا!. از تو در هر چه گزينش و انتخاب است، بهترين را مى خواهم، آسان همه كارها و نه دشوارهاى آنها را، اى كريم!

امام صادق عليه السلامـ در دعاى شبِ مُزدَلَفه ۲ ـ: خداوندا! اين جا «جَمْع» ۳ است (/امشب، شبِ گرد آمدن است). خدايا! از تو مى خواهم كه مجموعه نيكى ها را در اين جا (/امشب) برايم گرد آورى. خدايا! از آن نيكى اى كه از تو خواستم تا در دلم گرد آورى، نااميدم مكن! از تو مى خواهم كه آنچه را در اين جايگاه به اولياى خود شناسانده اى، به من هم بشناسانى و از همه بدى ها نگاهم دارى.

امام صادق عليه السلامـ در يكى از دعاهايش ـ: مرا دوست بدار و دشمن مدار؛ مرا سرپرستى كن و وا مگذار؛ از همه نيكى [هاى] دنيا و آخرتْ عطايم كن، آنچه را دانسته ام و آنچه را ندانسته ام؛ و مرا از همه بدى ها نگاه دار، آنچه را دانسته ام و آنچه را ندانسته ام!

مُهَج الدعواتـ در يادكرد دعاهاى امير مؤمنان عليه السلامـ: از جمله آنها، دعايى است كه برتر از هر دعاى امير مؤمنان عليه السلاماست و امير مؤمنان، امام باقر و امام صادق عليهم السلام آن را مى خوانده اند.: «خدايا! تو پروردگار منى و من بنده تو.، اى آن كه گنجينه هاى هر گشايش ۳ به دست توست! بر محمّد و خاندان پاك و پاكسرشت محمّد، درود فرست و از هر خير دنيايى و آخرتى، به روى من بگشاى!».

امام صادق عليه السلام:خدايا! استوارى را در سخنم. و نيكى را از كار و بار و اخلاقم، قرار بده!

امام صادق عليه السلامـ در دعاى خويش ـ: اى آن كه براى هر نيكى، به او اميدوارم؛ اى آن كه در هر لغزش، از خشم او ايمنم؛ اى آن كه به كار اندك، پاداش بسيار مى دهد؛ اى آن كه از روى لطف و رحمت، هر كس را كه از او بخواهد، عطا مى كند؛ اى آن كه به كسى مى بخشد كه از او نمى خواهد و او را نمى شناسد! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و به [واسطه]خواسته ام، از همه نيكى [هاى]دنيا و همه نيكى [هاى] آخرت عطايم كن؛ چرا كه آنچه عطايم كنى، كاسته نمى شود؛ و از نعمت گسترده ات مرا بيفزاى، اى كريم! ۲

امام صادق عليه السلامـ خطاب به كسى كه نزد ايشان از درد صورت شكايت كرد ـ: هرگاه يك سوم آخر شب فرا رسيد، در آغاز آن، وضو بگير و براى نمازى كه مى خوانى، برخيز. در آخرين سجده از دو ركعت اوّل، بگو: «اى خداى والا و بزرگ، اى بخشاينده مهربان، اى شنواى دعاها، اى بخشنده خيرها! بر محمّد و خاندانش درود فرست و از خير دنيا و آخرت، آنچه را خودت شايسته آنى، به من عطا فرما.!».

امام كاظم عليه السلام:خدايا! روزى ام كن آمادگى به هنگام مرگ را و به دست آوردن نيكى را، پيش از آن كه از دست برود، تا آن را رهتوشه آخرتم سازى و دمساز من در وحشتم (تنهايى ام) كنى!