حدیث دربارهتوفيق
الإمام الكاظم عليه السلام:إنَّ اللّهَ ـ تَبارَكَ وتَعالى ـ أيَّدَ المُؤمِنَ بِروحٍ مِنهُ تَحضُرُهُ في كُلِّ وَقتٍ يُحسِنُ فيهِ ويَتَّقي، وتَغيبُ عَنهُ في كُلِّ وَقتٍ يُذنِبُ فيهِ ويَعتَدي، فَهِيَ مَعَهُ تَهتَزُّ سُرورا عِندَ إحسانِهِ، وتَسيخُ فِي الثَّرى عِندَ إساءَتِهِ. فَتَعاهَدوا ـ عِبادَ اللّهِ ـ نِعَمَهُ بِإِصلاحِكُم أنفُسَكُم؛ تَزدادوا يَقينا، وتَربَحوا نَفيسا ثَمينا، رَحِمَ اللّهُ امرَأً هَمَّ بِخَيرٍ فَعَمِلَهُ، أو هَمَّ بِشَرٍّ فَارتَدَعَ عَنهُ. ۱
امام كاظم عليه السلام:خداوند متعال، مؤمن را با روحى از سوى خود پشتيبانى مى كند، كه هرگاه وى نيكى و تقوا نشان مى دهد، آن روح پيش اوست و هرگاه گناه و تجاوز مى كند، آن روح از پيش او غايب مى شود.
پس آن [روح] با اوست. هرگاه وى نيكى كند، آن [روح] از شادى، خوشحالى مى كند؛ و هرگاه وى بدى كند، آن [روح] در كام زمين فرو مى رود. پس، اى بندگان خدا! با اصلاح خودتان، از نعمت هاى خدا مراقبت كنيد تا يقين شما افزوده گردد و به بهره نفيس و گرانبها برسيد. رحمت خدا بر كسى كه به نيكى تصميم بگيرد و آن را انجام دهد، يا بر بدى تصميم بگيرد؛ امّا از آن دست بكشد!
۱.الكافي: 2 / 268 / 1 عن أبي خديجة، بحار الأنوار: 69 / 194 / 10.