حدیث دربارهبُخل

الكافىـ به نقل از سعد بن طريف، از امام باقر عليه السلامدر تفسير آيه: «و امّا كسى كه بخل ورزد و احساس بى نيازى كند» ـ: [يعنى]نسبت به آنچه خداوند به او داده است، بخل ورزد. «و وعده نيك [خدا] را دروغ پندارد» ، [يعنى: آنچه را] خدا وعده داده است كه در مقابل يكى، ده تا صد هزار و بيشتر، پاداش مى دهد. «سختى را برايش فراهم مى سازيم» ، [يعنى]: هيچ بدى را اراده نمى كند، مگر آن كه او برايش آسان مى سازد. «و مالش براى او كارساز نيست، آن گاه كه نابود گردد» . به خدا قسم، مقصود [از نابود گشتن]، افتادن در چاه يا افتادن از كوه يا ديوار نيست؛ بلكه افتادن در آتش دوزخ است.