حدیث دربارهكارهاى بد

الإمام الباقر عليه السلام:إنَّ الرَّجُلَ لَيُذنِبُ الذَّنبَ فَيُدرَأُ عَنهُ الرِّزقُ. وتَلا هذِهِ الآيَةَ «إِذْ أَقْسَمُواْ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ * وَ لاَ يَسْتَثْنُونَ * فَطَافَ عَلَيْهَا طَـآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَ هُمْ نَآئِمُونَ ۱» . ۲

امام باقر عليه السلام:همانا بنده گناه مى كند، پس روزى اش از او جدا مى شود. [آن گاه امام عليه السلام اين آيه را خواند:] «آن گاه كه سوگند خوردند كه صبحگاهان برخيزند و ميوه باغ را برچينند * ولى «إن شاء اللّه» نگفتند * پس، در حالى كه خوابيده بودند، بلايى از سوى پروردگار، بر آن باغ به گردش در آمد» .

۱.القلم: 17 ـ 19.

۲.الكافي: 2 / 271 / 12، المحاسن: 1 / 206 / 361 كلاهما عن الفضيل، بحار الأنوار: 73 / 324 / 9.

کلیدواژه‌ها برکت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان موانع برکت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيزند كه يكى از آنها وارد هيچ خانه اى نمى شود، مگر آن كه [آن خانه] خراب مى شود و هرگز با بركت، آباد نمى گردد: خيانت، دزدى، شرابخوارى و زنا.

امام على عليه السلام:هرگز نعمت و طراوت زندگى، از گروهى زايل نمى شود، مگر به خاطر گناهانى كه انجام داده اند. خداوند، هرگز به بندگان ستم نمى كند.

امام على عليه السلام:خداوند، هرگز به بنده اى نعمت نداده كه او در آن ستم مى كند (به حقوق ديگران تجاوز نمايد)، مگر آن كه سزاوار است كه نعمت از او زايل شود.

امام على عليه السلام:ستم (تجاوز)، نعمت ها را از بين مى برد.

امام على عليه السلام:به ناحق ريختن خون ها، به فرود آمدن عذاب و از بين رفتن نعمت مى انجامد.

امام على عليه السلامـ در دعاى باران خواستن ـ: آگاه باشيد! زمينى كه شما را برمى دارد و آسمانى كه بر شما سايه مى افكند، فرمانبر پروردگار شمايند و اگر بركت خود را به شما مى بخشند، از روى همدردى با شما، يا منزلت يافتن پيش شما و يا به خاطر خيرى كه از شما اميد دارند، نيست؛ بلكه مأمور شده اند تا به شما سود برسانند، پس اطاعت مى كنند؛ و بر مرزهاى مصلحت هاى شما برافراشته شده اند، پس برپايند. خداوند، بندگانش را، آن گاه كه كارهاى بد مى كنند، با كاهش ميوه ها و توقّف بركت ها و بستن گنجينه هاى خيرات مى آزمايد، تا توبه كننده توبه كند و دست كشنده [، از بدى] دست بكشد و پندگيرنده پند پذيرد و ترك كننده ترك كند. خداى متعال، استغفار را سبب فراوان شدن روزى و رحمت خلق قرار داده و فرموده است: «پس گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد؛ همانا او بسيار آمرزنده است * آسمان را بر شما [به صورت باران]فرو مى ريزد * و با اموال و فرزندان، شما را يارى مى رساند و برايتان باغ هايى قرار مى دهد و برايتان نهرهايى قرار مى دهد» . پس رحمت خدا بر آن كه به توبه اش روى آورد و از خطايش پوزش بطلبد و نسبت به مرگ خويش، پيش دستى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا گاهى آدمى به سبب گناهى كه مرتكب مى شود، از روزى، محروم مى گردد.

امام على عليه السلام:استمرار بر گناهان، روزى را قطع مى كند.