حقيقت نيكى و بدى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا نيكى، آن است كه به خاطر خدا انجام شود و طبق آنچه خداى متعال فرمان داده است، عمل گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ آن گاه كه مسجد مدينه را مى ساختند ـ: بار خدايا! هيچ خيرى جز خير آخرت نيست./ پس مهاجران و انصار را بيامرز!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، برخوردارترينِ مردم دنيا را از ميان كافران مى آورند و مى گويند: او را يك بار در آتش فرو ببريد. وى را در آتش فرو مى برند و آن گاه به او مى گويند: «فلانى! آيا هيچ نعمتى به تو رسيده است؟». مى گويد: نه؛ از هيچ نعمتى برخوردار نبوده ام. [نيز] گرفتارترين و بينواترين مؤمن را مى آورند و مى گويند: او را يك بار به بهشت وارد كنيد. وى را به بهشت وارد مى كنند و آن گاه به او مى گويند: «فلانى! آيا تاكنون رنج و بلايى به تو رسيده است؟». مى گويد: هرگز رنج و بلايى به من نرسيده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ مردى كه پرسيد: چگونه از وضع خودم آگاه شوم؟ ـ: هر گاه كارى را از كارهاى دنيا ۲ خواستى و برايت دشوار شد، بدان كه در نيكى هستى؛ و هر گاه كارى را از كارهاى دنيا خواستى و برايت آسان شد، بدان كه آن براى تو بد است.

امام على عليه السلام:خيرى كه جز با شر به دست نيايد، خير نيست و آسانى كه جز با سختى فراهم نيايد، آسان نيست.

امام على عليه السلام:آن نيكى كه بعد از آن، آتش دوزخ است، نيك نيست.

امام على عليه السلام:آنچه را به سبب آن به شر مى رسى، خير مشمار.

امام على عليه السلام:آنچه را به سبب آن به نيكى مى رسى، بد مشمار.

امام على عليه السلامـ در نامه اش به محمّد بن ابى بكر ـ: اى بندگان خدا! از مرگ و نزديك شدنش برحذر باشيد و ساز و برگ آن را فراهم سازيد؛ چرا كه مرگ، امرى بزرگ و گرفتارى مهمّى را به همراه مى آورد: خيرى كه هرگز بدى با آن نيست و يا شرّى كه هرگز نيكى با آن نيست.

امام على عليه السلام:آن بدى كه بعد از آن بهشت است، بد نيست و آن نيكى كه پس از آن، آتش است، نيك نيست. هر نعمتى در مقابل بهشت، ناچيز است و هر گرفتارى و رنجى در مقابل آتش، عافيت و ايمنى است.

امام على عليه السلام:آن كه با كار بد، در پى نيكى است، احساس و خِردش تباه است.

امام على عليه السلامـ وقتى پرسيدند: خير چيست؟ ـ: خير، آن نيست كه ثروت و فرزندانت افزون شوند. خير، آن است كه: دانشت افزون گردد؛ بردبارى ات بزرگ شود؛ با خداپرستى ات بر مردم افتخار كنى؛ اگر نيكى كردى، خدا را سپاس بگويى؛ و اگر بدى كردى، از خداوند آمرزش بطلبى.

امام صادق عليه السلامـ در بخشى از وصيّت خويش به عبد اللّه بن جُندَب ـ: اى پسر جندب! همه نيكى، پيش روى تو، و همه بدى در برابر توست. تو نيكى و بدى را نخواهى ديد، مگر پس از [فرا رسيدن]آخرت؛ چرا كه خداوند، همه نيكى را در بهشت و همه بدى را در دوزخ قرار داده است.

امام صادق عليه السلام:در چيزى كه اصل (ريشه) ندارد، خيرى نيست.