ح) جهاد با نفس

امام صادق عليه السلام:اميرمؤمنان به يكى از يارانش نامه اى نوشت و او را چنين موعظه كرد: تو را و خودم را سفارش مى كنم به تقواى كسى كه نافرمانى اش روا نيست؛ اميدى به غير او نيست و بى نيازى، تنها از اوست. هر كس تقواى خدا پيشه كند، بزرگ شود؛ عزيز گردد؛ نيرومند گردد؛ سير و سيراب شود؛ خردش را از دنيادوستان بازدارد، آن سان كه بدنش با اهل دنياست؛ امّا دل و عقلش آخرت را مى بيند؛ با نور دل، آنچه چشمانش از دوستى دنيا مى بيند، خاموش سازد؛ حرام دنيا را ترك كند؛ از شبه ها كناره گيرى نمايد؛ از حلالِ گوارا نيز دورى كند، مگر پاره اى كه خود را بدان استوار نگه دارد و لباسى كه خود را بدان بپوشاند، آن هم از خشن ترين لباسها؛ در نيازمندى ها به كسى تكيه نكند و اميد روا مدارد، تا تكيه و اميدش بر آفريننده هستى