دنيا دوستى

امام على عليه السلام:عامل تباهى عقل، دوستى دنياست.

امام على عليه السلام:دوستى دنيا، خرد را تباه كند، دل را از شنيدن حكمت، دلسرد سازد و سبب عذابى دردناك شود.

امام على عليه السلام:زيبايى هاى دنيا، عقلهاى ناتوان را تباه مى كند.

امام على عليه السلام:دنيا، مكان سقوط عقلهاست.

امام على عليه السلام:از دنيا بگريزيد و دلهايتان را از آن باز داريد؛ زيرا دنيا، زندان مؤمن است؛ بهره او از آن كم است، عقلش به واسطه آن، معيوب گردد و نگاه او در آن، ناتوان است.

امام على عليه السلامـ در وصف اهل دنيا ـ: چارپايانى اند به آخور بسته شده [ناهوشيار]، و ديگرانى كه خرد خود را گُم كرده اند و در ناشناخته ها گام نهاده اند.

امام على عليه السلامـ خطاب به يارانش ـ: اف بر شما كه از نكوهشتان به ستوه آمده ام! اين رواست كه شما به زندگى دنيا به جاى آخرت، خشنود باشيد و به زبونى به جاى عزّت تَن دهيد؟ چون شما را به جهاد با دشمنتان فرا مى خوانم، چنان چشمانتان گِرد مى شود كه گويا دچار سَكَرات مرگ شده ايد و از خود بيهوش شده ايد. باب فهم سخنانم بر شما بسته شده است؛ از اين رو، به سرگردانى دچاريد. گويى قلبهايتان چنان آفت زده است كه توان انديشيدن نداريد.

عبداللّه بن سلام:خداوند در تورات فرمود: «دلهايى كه بسته دنيا دوستى است، از [شناخت] من ناتوان است».

الاختصاص:خداوند به داوود عليه السلام فرمود: «اى داوود! از دلهاى وابسته به شهوات دنيايى برحذر باش كه عقل آنان از من در حجاب است».