عشق ستايش شده

2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يَقولُ اللّهُ تَعالى: إذا كانَ الغالِبُ عَلى عَبدِيَ الاِشتِغالَ بي جَعَلتُ نَعيمَهُ ولَذَّتَهُ في ذِكري، فَإِذا جَعَلتُ نَعيمَهُ ولَذَّتَهُ في ذِكري عَشِقَني وعَشِقتُهُ، فَإِذا عَشِقَني وعَشِقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فيما بَيني وبَينَهُ، وصِرتُ مَعالِمَ بَينَ عَينَيهِ، لا يَسهو إذا سَهَا النّاسُ، اُولئِكَ كَلامُهُم كَلامُ الأَنبِياءِ، اُولئِكَ الأَبطالُ حَقّا، اُولئِكَ الَّذينَ إذا أرَدتُ بِأَهلِ الأَرضِ عُقوبَةً وعَذابا ذَكَرتُهُم فَصَرَفتُ ذلِكَ عَنهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مى فرمايد: «هر گاه اشتغال به من، بر جان بنده غالب آيد، خواهش و لذّت او را در ياد خودم قرار مى دهم، و چون خواهش و لذّتش را در ياد خودم قرار دهم، او عاشق من مى گردد و من نيز عاشق او. چون عاشق يكديگر شديم، پرده ميان خود و او را بالا مى زنم و آن (مشاهده جلال و جمال خود) را بر جان او مسلّط مى گردانم، به طورى كه وقتى مردم، دچار سهو [و اشتباه] مى شوند، او دچار سهو نمى شود. سخن اينان، سخن پيامبران است. اينان، قهرمان واقعى هستند. اينان، كسانى هستند كه وقتى عقوبت و عذاب كردن اهل زمين را اراده كنم به سبب وجود آنها، عِقاب را از اهل زمين مى گردانَم».
۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 165 عن الحسن.
عنه صلى الله عليه و آله:أفضَلُ النّاسِ مَن عَشِقَ العِبادَةَ، فَعانَقَها وأحَبَّها بِقَلبِهِ وباشَرَها بِجَسَدِهِ وتَفَرَّغَ لَها، فَهُوَ لا يُبالي عَلى ما أصبَحَ مِنَ الدُّنيا عَلى عُسرٍ أم عَلى يُسرٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترينِ مردم، كسى است كه به عبادت [ـِ خداوند] عشق ورزد و از اين رو، با عبادت هم آغوش شود و به دل، آن را دوست بدارد و جسم خويش را با آن درگير كند [و به آن خو بدهد] و براى پرداختن به آن، كارهاى ديگر را رها سازد. چنين كسى اهمّيت نمى دهد كه دنيا را چگونه به سر مى آورد؛ در سختى يا در آسايش.
۱.الكافي: ج 2 ص 83 ح 3 عن عمرو بن جميع عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 70 ص 253 ح 10.