آغاز كردن غذا با نام خدا
5 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن سَرَّهُ أن لا يَجِدَ الشَّيطانُ عِندَهُ طَعاما ولا مَقيلاً، فَليُسَلِّم إذا دَخَلَ بَيتَهُ، ويُسَمِّ عَلى طَعامِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دوست دارد كه شيطان در نزد او غذا و يا جايى براى خفتن نيابد، هر گاه وارد خانه اش مى شود، سلام كند و در هنگام غذا خوردن، نام خدا را بر زبان آورَد.
۱.المعجم الكبير: ج 6 ص 240 ح 6102 عن سلمان.
مكارم الأخلاق:كان صلى الله عليه و آله إذا وَضَعَ يَدَهُ في الطَّعامِ قالَ: بِسمِ اللّهِ، اللّهُمَّ بارِك لَنا فيما رَزَقتَنا وعَلَيكَ خَلَفُهُ. ۱
مكارم الأخلاق:پيامبر خدا، هر گاه دست به غذا مى برد، مى گفت: «به نام خدا. بار خدايا! در آنچه به ما روزى كردى، بركت ده، و اين را جاى گزين فرما».
۱.مكارم الأخلاق: ج 1 ص 69 ح 81 و ص 310 ح 987؛ اُسد الغابة: ج 6 ص 374 الرقم 6496 نحوه.
مكارم الأخلاق:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إذا وُضِعَتِ المائِدَةُ بَينَ يَدَيهِ قالَ: اللّهُمَّ اجعَلها نِعمَةً مَشكورَةً، تَصِلُ بِها نِعمَةَ الجَنَّةِ. ۱
مكارم الأخلاق:هر گاه در برابر پيامبر خدا سفره پهن مى شد، مى گفت: «بار خدايا! اين را نعمتى قرار ده كه شكر آن به جاى آورده مى شود، و به نعمت بهشت پيوندش مى دهى».
۱.مكارم الأخلاق: ج 1 ص 309 ح 987، بحار الأنوار: ج 66 ص 380 ح 47.
صحيح مسلم عن حُذَيفة:كُنّا إذا حَضَرنا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله طَعاما لَم نَضَع أيدِيَنا حَتّى يَبدَأَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَيَضَعَ يَدَهُ، وإنّا حَضَرنا مَعَهُ مَرَّةً طَعاما فَجاءَت جارِيَةٌ كَأَنَّها تُدفَعُ، فَذَهَبت لِتَضَعَ يَدَها في الطَّعامِ فَأَخَذَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله بِيَدِها. ثُمَّ جاءَ أعرابِيٌّ كَأَنَّما يُدفَعُ فَأَخَذَ بِيَدِهِ.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنَّ الشَّيطانَ يَستَحِلُّ الطَّعامَ أن لا يُذكَرَ اسمُ اللّهِ عَلَيهِ، وإنَّهُ جاءَ بِهذِهِ الجارِيَةِ لِيَستَحِلَّ بِها، فَأَخَذتُ بِيَدِها، فَجاءَ بِهذَا الأَعرابِيِّ لِيَستَحِلَّ بِهِ، فَأَخَذتُ بِيَدِهِ، وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ، إِنَّ يَدَهُ في يَدي مَعَ يَدِها. ۱
صحيح مسلمـ به نقل از حُذيفه ـ: عادت ما اين بود كه هر گاه با پيامبر صلى الله عليه و آله بر سفره اى حاضر مى شديم، دست به غذا نمى برديم تا پيامبر خدا شروع كند و دستش را به طرف غذا ببرد. يك بار با ايشان براى صرف غذايى حاضر بوديم كه ناگاه، دختركى آمد، به طورى كه گويا كسى او را هُل مى داد. رفت كه دست به غذا ببرد؛ امّا پيامبر خدا دستش را گرفت. آن گاه، باديه نشينى آمد، به طورى كه گويا او را هم كسى به جلو هُل مى داد. پيامبر صلى الله عليه و آله دست او را نيز گرفت.
سپس پيامبر خدا فرمود: «شيطان، غذايى را كه بر آن نام خدا برده نشود، براى خود حلال مى شمارد [و از آن مى خورَد]. او اين دخترك را آورد تا به واسطه وى، اين غذا را بر خود حلال كند. به همين جهت، من دستش را گرفتم. بعد، اين باديه نشين را آورد تا
۱.صحيح مسلم: ج 3 ص 1597 ح 102.
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ أنَّهُ كانَ إذا وُضِعَتِ المائِدَةُ بَينَ يَدَيهِ قالَ ـ: سُبحانَكَ اللّهُمَّ ما أحسَنَ ما تَبتَلينا، سُبحانَكَ ما أكثَرَ ما تُعطينا، سُبحانَكَ ما أكثَرَ ما تُعافينا، اللّهُمَّ أوسِع عَلَينا وعَلى فُقَراءِ المُؤمِنينَ وَالمُؤمِناتِ وَالمُسلِمينَ وَالمُسلِماتِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ هر گاه غذا در برابرش گذاشته مى شد، مى فرمود ـ: پاكى تو اى خداوند!، چه نيكو ما را مى آزمايى! پاكى تو، چه بسيار به ما عطا مى كنى! پاكى تو، چه بسيارْ ما را عافيت مى بخشى! بار خدايا! روزى ات را بر ما و بر همه مؤمنان و مسلمانان نيازمند، از مرد و زن، فراخ گردان.
۱.الكافي: ج 6 ص 293 ح 8، بحار الأنوار: ج 66 ص 375 ح 29؛ المصنّف لابن أبي شيبة: ج 7 ص 92 ح 10 عن عروة نحوه.